திங்கள், 16 ஜனவரி, 2012

திருக்கயிலை யாத்திரை - பகுதி - 6

KAILASH YATHRA-PART-6
காவாய் கனகத் திரளே போற்றி!
கயிலைமலையானே போற்றி!

13.09.2011

இன்று காலை 6 1/2 மணியளவில் புறப்பட்டோம். சாகாவில்
1 மணி நேரம் ஷாப்பிங். பிரம்மபுத்ரா நதிக்கரையில் மதிய
உணவு. பிற்பகல் 4 மணியளவில் நியாலம் வந்துசேர்ந்தோம்.
முன்பு தங்கியிருந்த அதே ரிசார்ட்டில் தங்கினோம்;



திபெத் பகுதியில் அதுவரை எங்களுக்கு உதவிய
நண்பர்கள்,சமையல் பணியாளர்கள் முதலியோர்க்கு
பிரியா விடை தந்தோம்.அவர்களுக்கு நன்றியும்
அன்பளிப்பாய் ஒரு தொகையும் கொடுத்தோம்.
எங்களுக்கு உணவு சமைத்துத் தந்த நால்வர்
குழுவுக்கு நன்றியும் ஒரு தொகையும் அன்பளிப்பாய்க்
கொடுத்தோம். அவர்களுக்கு அது மிகவும்
மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.









கயிலை செல்லுகிறபோதை விட திரும்பும்போது
வேகமாக வரமுடிகிறது. செல்லும்போது குளிருக்கு
உடலைப் பழக்கிக்கொள்ள வேண்டி கூடுதலான
நாட்கள் தங்கித்தங்கிச் செல்லவேண்டி இருக்கிறது.

மலைப்பகுதிகளில் உயரத்திற்குத் தகுந்தாற்போல்
ஆக்ஸிஜன் விகிதம் குறைகிறது. அதன் விவரம்.**

உயரம்: மீட்டர்/அடி - ஆக்ஸிஜன் விகிதம்

கடல் மட்டம்----- 100%

1000 / 3281-------- 88%
2500 / 8202-------- 73%
3000 / 9843-------- 68%
3500 /11483-------- 64%
4000 /13123-------- 60%
4500 /14764-------- 57%
5000 /16404-------- 53%
5500 /18045-------- 50%
6000 /19865-------- 47%
7000 /22968-------- 41%
8000 /26247-------- 36%

8848 /29028}--------33%
எவெரெஸ்ட்

** நன்றி: Nepal Map Publishers.Pvt.Ltd.
Kathmandu

கயிலை யாத்திரையின் போது தங்குமிடங்களின்
உயரங்கள் :

காத்மண்டு - 1300மீ
நியாலம் - 3750மீ
சாகா - 4550மீ
பர்யாங் - 4600மீ
சூகேம்ப் - 4600மீ

இவ்விவரப்படி கயிலைமலையின் அடிவாரப் பகுதிகளில்
சுமார் 55% ஆக்ஸிஜன் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

திருக்கயிலாயம், தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்களில்
ஒன்று. திருநாவுக்கரசு நாயனாரும், சுந்தரமூர்த்தி
நாயனாரும் ’கயிலாயம்’ என்றும் ’திருநொடித்தான்
மலை’ என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

// வேற்றாகி விண்ணாகி நின்றாய் போற்றி!
மீளாமே ஆளென்னைக் கொண்டாய் போற்றி!
ஊற்றாகி உள்ளே ஒளித்தாய் போற்றி!
ஓவாத சத்தத்து ஒலியே போற்றி!
ஆற்றாகி அங்கே அமர்ந்தாய் போற்றி!
ஆறங்கம் நால்வேதம் ஆனாய் போற்றி!
காற்றாகி எங்கும் கலந்தாய் போற்றி!
கயிலை மலையானே போற்றி!போற்றி! //

என்று திருநாவுக்கரசு நாயனார் தன்னுடைய போற்றித்
திருத்தாண்டகத்தில் போற்றுகிறார். இதில் 30 பாடல்கள்
உள்ளன.

// தானெனை முன்படைத்தான் அதறிந்துதன் பொன்னடிக்கே
நானென பாடலந்தோ நாயினேனைப் பொருட்படுத்து
வானெனை வந்தெதிர்கொள்ள மத்த யானை அருள்புரிந்து
ஊனுயிர் வேறுசெய்தான் நொடித்தான்மலை உத்தமனே! //

என்று சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் பாடியுள்ளார்.

நக்கீரதேவர் பாடிய ‘கயிலை பாதி காளத்தி பாதி அந்தாதி'
என்ற நூலும்,சேரமான் பெருமாள் நாயனார் பாடிய ‘திருக்
கைலாய ஞான உலா என்ற நூலும் 11-ஆம் திருமுறையில்
அமைந்துள்ளன.

திருக்கயிலாயத்தில் கோயில் கிடையாது. மலைதான்
இறைவனாய் வணங்கப்படுகிறது. இம்மலைக்கு நான்கு
திசைகளை நோக்கியவண்ணம் நான்கு முகங்கள் உண்டு.
வடக்கு முகத்தில் காலை வெயில் படும் போது பொன்
வண்ணமாய் தெரியும் . பொன்னார் மேனியன் என்று
சொல்வார்கள்.

14.09.11

காலை 6 1/2 மணிக்கு நியாலத்திலிருந்து புறப்பட்டோம்.
காலையிலிருந்தே அதிக பனிமூட்டமாகவும் மழையாகவும்
இருந்தது. நல்லவேளை நாங்கள் கயிலை சென்று
இவ்விடம் வரும் வரை காலநிலை சீராகவே இருந்தது.
காலை 8 1/2 மணிக்கு நேபாள-சீன எல்லையை
அடைந்தோம்..

திபெத் முழுவதற்குமாக நாங்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்த
பேருந்துக்கும் ஓட்டுநருக்கும் விடை கொடுக்கும் நேரம்
வந்தது.

திபெத்திய குழந்தைகள் நம்மை ’ஹலோ’ என்று
தொட்டுக்கூப்பிட்டு ’பைசா தாங்க’ என்று கையேந்து
கிறார்கள். எங்களிடம் இருந்த இனிப்புகள், பிஸ்கட்டு
களைக் கொடுத்தோம். பெண் குழந்தைகள் வளையல்,
பொட்டு கேட்கிறார்கள்.புடவை கட்டியிருந்த என்னை
பெண்கள், குழந்தைகள் எல்லாம் ஆச்சரியமாய்ப்
பார்த்தார்கள். ஒரு பெண் என் மெட்டியைத் தொட்டுப்
பார்த்து, வேண்டும் என்று கேட்டாள்.

அவர்கள் தண்ணீர் எடுத்து வரப் பெரிய பிளாஸ்டிக்
கேனைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.அதன் மேற்பகுதியில்
உள்ள இரண்டு வளையங்களையும் சேர்த்துக் கயிறு
கட்டி,கேனை முதுகில் வைத்து,கயிற்றைத் தலையின்
நடுப்பகுதியில் மாட்டிச் சுமந்து செல்கிறார்கள்

அங்குள்ளவர்கள் தலைக்கு மட்டும் குளிக்கிறார்கள்.
தண்ணீரை வாய் அகன்ற பேஸினில் ஊற்றி விட்டு,
தலையை உள்ளே முக்கி முக்கி எடுக்கிறார்கள்.
அவ்வளவு தான் குளியல் முடிந்து விட்டது.
பேஸின் தண்ணீரிலில் கொஞ்சம் ஷாம்பு போட்டுக்
குழந்தையை நன்கு அமுக்கி பிடித்துத் தலையை
மட்டும் அதில் முக்கித் தேய்த்துஅலசுகிறார்கள்.
மூக்கு ஒழுகும் முகத்தைக் கூடத் துடைப்பது
இல்லை. அழுக்கு உடையையும் மாற்றவில்லை.



பாத்திரம் கழுவுவதும் பேஸினிலில் தான்.
சைக்கிள் கடையில் பஞ்சர் ஒட்ட வைத்து
இருப்பார்களே. அந்த மாதிரி பெரிய பெரிய
பேஸின்.

ஆண்களுக்கு பேன் பார்க்கும் பெண்களை வழி
எங்கிலும் பார்க்கலாம். எங்கு பார்த்தாலும்
சின்னச் சின்ன அருவிகள்,ஆனால் தண்ணீருக்கு
மக்கள் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறார்கள். வீடுகளுக்கு
தண்ணீர் வசதி செய்து தரப்படவில்லை.

திபெத்தில் போக்குவரத்துக்கு மோட்டார் சைக்கிள்கள்
உள்ளன.அதன் உரிமையாளர் இரண்டு பேருக்குக்
குறையாமல் ஏற்றிச்செல்கின்றனர். டாக்சியைப்
போல இவை இயங்குகின்றன.இவற்றில் நிறைய
எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்ஸ், துணிகள்,மணிகள்.அந்த
அலங்காரத்தைப் பார்க்கிறபோது நம்மூர் பூம் பூம் மாடு
நினைவுக்கு வருகிறது.

சீனப்பகுதியில் சாலைப் போக்குவரத்தில் வலது
புறமாகவே(keep right) செல்லவேண்டும்.
நேபாளத்தில் இந்தியாவைப் போலவே இடது புற
மாகவே செல்லவேண்டும். பொதுவாக நண்பகல் 12
மணிக்குள் எல்லையைக் கடந்துவிடுவது நல்லது.
அதன் பின்னர் மறுநாள் தான் இம்மிகிரேஷன்
என்று சொல்லிவிடுவார்களாம். அப்படிச்சொல்லி
விட்டால் எல்லைப் பகுதியில் அன்றிரவு தங்குவது
சிரமமாய்ப் போய்விடுமாம்.பொதுவாகவே திபெத்
பகுதியில் இரவுப் பயணம் அனுமதிக்கப்படுவது
இல்லையாம். மாலை 6 மணிக்குள் நமது பயணத்தை
முடித்துக்கொள்ளவேண்டும். அதற்குத் தகுந்தாற்போல்
பயணத்திட்டத்தை வகுத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

டிராவல்ஸ் மூலம் செல்லும்போது பிரச்னையில்லை.
தனியாகச் செல்லும்போது இதை மனதில் கொள்ள
வேண்டும். மேலும் டிராவல்ஸ் மூலம் செல்லும்
போது சீனாவிற்கு குரூப் விசா எடுத்துத் தந்து
விடுகிறார்கள்.சீனாவிற்குத் தனிவிசா வாங்குவதில்
சிரமம் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள்.

சீன எல்லைக்குள் நுழையும்போதும், திரும்பவும்
நேபாளத்திற்குள் வரும்போதும் சீன இமிகிரேஷனின்
போது குழு விசா வைத்திருப்பவர்களுக்குத் தொல்லை
எதுவும் இல்லை.ஒவ்வொரு குழுவினரையும்
வரிசையாக நிறுத்தி பாஸ்போர்ட்டைச் சரிபார்க்கிறார்கள்.
கயிலை செல்பவர்கள் என்றால் ஒரு மதிப்பு இருக்கவே
செய்கிறது. பொருட்களை ஸ்கேனிங் கூட செய்வதில்லை.

வெவ்வேறு கயிலைக் குழுவினர் வெவ்வேறு
வண்ணத்தொப்பிகள் அணிந்திருப்பதால் ஒவ்வொரு
குழுவினரையும்எளிதில் அடையாளம் காணமுடிகிறது.
நாங்கள் மனோகர்ட்ராவல்ஸ் மூலம் சென்றோம்.
நாங்கள் எல்லோருமே ஆரஞ்சுத் தொப்பி அணிந்திருந்
தோம். அதே சமயம் சென்னையிலிருந்து அன்னபூர்ணா
ட்ராவல்ஸ் குழுவினரும்,ஐதராபாத்தில் இருந்து ஒரு
குழுவினரும் அங்கே வந்தனர்.ஒவ்வொரு குழுவினருக்கும்
தனித்தனி அடையாளங்கள்.பிரமிட் தொப்பி அணிந்து
இருந்தனர் சிலர்.

’ஜெயா டிவி’, ’z தமிழ் டிவி’ இரண்டிலும் ஜோதிடம்,
மந்திரங்கள் பற்றிச் சொல்லும் காழியூர் கண்ணன்
பட்டாச்சாரியார்,கயிலைக்கு வேறு ஒரு குழுவில்
வந்திருந்தார். இந்தியா திரும்பிய பின் அவர்
’z தமிழ்’ டிவியில் கயிலைப் பயணத்தைப் பற்றிக்
காலை 9.30க்குசொல்லிக் கொண்டு இருந்தார்.

சீன எல்லை முடியும் இடத்தில் சில கடைகள்
உள்ளன. அங்கு சிலர் பொருட்கள் வாங்கினர். சூரிய
ஒளியில் இயங்கிச் சுற்றும் சிறியசாதனம் அங்கே விஷேசம்.
(புத்தர் கோயில்களில் சுழற்றி விடும் மணி வரிசைகள்
இருக்கும். ஒரு முறை சுழற்றினால் புத்த வேதம்
முழுவதும் படித்தமாதிரி என்றார்கள்.
அந்த மணிகளில் புத்தசமய
மந்திரங்கள் எழுதப்பட்டிருக்கும்.அதைச்சுழற்றினால்
நல்லது என்பார்கள். அந்த மணியைபோல் மிகச்சிறிதாக
இருக்கும், இச்சாதனம்.) நமது காரில் முன்பகுதியில்
வைத்தால் சூரிய ஒளி படும்போதெல்லாம் சுற்றிக்கொண்டே
இருக்கும். நாங்களும் அதை வாங்கினோம்.

சீனாவில் இது தயாராவதால் அங்கு இது விலை
குறைவு. நேபாளத்தில் ஒரு சில இடங்களில்
கிடைத்தாலும் விலைமிகஅதிகம். சிலர் பொதி சுமக்கும்
’யாக்’ எருமைப்பொம்மை வாங்கினார்கள்.

இம்மிகிரேஷன் முடிந்த பிறகு நேபாள எல்லைக்கு
வந்தபின் அங்கு ஒரு ஓட்டலில் காலை உணவு உண்டோம்.
அந்த ஓட்டலிலேயே பெரிய பெரிய கயிலாய போட்டோக்களை
ஒருவர் விற்ற வண்ணம் இருந்தார். நாங்களும் வாங்கினோம்.
பின்னர் வேறொரு பேருந்தில் ஏறிப் பயணித்தோம்.நேபாள
மலைப்பகுதிகளில் சாலைகளில் அவ்வப்போது மலைச்
சரிவுகள் ஏற்பட்டபடி இருக்கிறது.சிறுசிறு கற்கள் ஆறு
போல் விழுகிறது.






அவ்வாறு விழுந்து நின்ற சில இடங்களைக் கண்டோம்.
மலைச்சரிவுகள் ஏற்படுகிறபோது போக்குவரத்து பாதிக்கப்
படுமாம். நல்ல வேளையாக எங்களுக்கு அப்படியெல்லாம்
ஏது நடக்கவில்லை.எங்கள் குழுவினரில் இரண்டு பேர்
முன்னதாகத் திரும்பியபோது நிலச்சரிவால் ஒரு நாள்
பயணம் பாதிக்கப்பட்டது.

மதியம் காத்மாண்டு அருகில் ஒரு ஓட்டலில் சாப்பிட்டோம்.
மாலை 4 மணிக்கு நாங்கள் முதலில் தங்கியிருந்த ’ஓட்டல்
ஹிமாலயாஸ்’வந்து சேர்ந்தோம். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு
காத்மாண்டு ஹோட்டலில் வெந்நீரில் நீண்ட நேரம் திருப்தி
யாகக் குளித்தோம்.

மாலை 7 மணியளவில் கயிலை சென்றவர்களுக்குப்
பாராட்டுக் கூட்டம் நடை பெற்றது. சுற்றுலாவிற்கு
உதவிகள் புரிந்த சுற்றுலா அலுவலர் ஜோதி அதிகாரி,
பதம், எங்கள் முதல் கைடான மதுசூதனன் முதலியவர்களை
உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் நன்றி தெரிவிக்கப்பட்டது.
பயணம் சென்றவர்களுக்குப் பொன்னாடைகள்
போர்த்தப்பட்டன. பாராட்டுப் பத்திரங்கள் வழங்கப்பட்டன.
கயிலை பற்றிய சி டி க்கள், படங்கள் தந்தார்கள். நடந்தே
பரிக்கிரமா சென்று திரும்பிய ரகுநாதனுக்கு சிறப்புப்
பொன்னாடை அணிவித்தனர். மூன்று முறை கயிலை
யாத்திரை வந்த இளமுருகு ஐயாவிற்கும்,
பரிக்கிராமாவில் பாதியில் திரும்பாமல் கடைசி வரை
சென்று வந்த எங்கள் குழுவை சேர்ந்தவர்களுக்குப்
பரிசும், பாராட்டும் தரப்பட்டன.

மறுநாள் முக்திநாத் பயணம் தொடங்கிற்று. முக்தி நாத்
பயணம் தனிக் கட்டுரையாக வர இருக்கிறது. மொத்தம்
இருந்த எங்கள் குழுவினரில் 11 பேரைத் தவிர 3
ஸ்வாமிஜீக்கள் உட்பட மற்றவர்கள் பயணத்தை முடித்துக்
கொண்டு இந்தியா திரும்பினார்கள்.முக்திநாத்தை தரிசித்து
நாங்கள் இரண்டு நாள் காத்மாண்டு விடுதியில் தங்கி
சுயம்புநாத் என்ற புத்தகோயில், தட்சிண காளி கோவில்,
(மீண்டும்) பசுபதி நாத கோயில், புத்தநீல்கண்ட் கோயில்
எல்லாம் போனோம்.

அன்று இரவு டெல்லி திரும்ப, சாமான்களை எடுத்து
வைத்துக் கொண்டு இருந்த போது கீழே உட்கார்ந்து
பெட்டியில் துணிகளை அடுக்கிக் கொண்டு இருந்தேன்.
அப்போது கட்டில் வேகமாய் ஆடியது.

பெடஸ்டல் ஃபேன் வேகமாய் ஆடியது, சுவரில்
மாட்டியிருந்த குருவி படம், இரண்டு பக்கமும்
வேக வேகமாய் ஆடியது.ஏன்? என்ன? இப்படி
ஆடுகிறது? என்று நாங்கள் கேட்டுக் கொண்டு
இருக்கும்போதே. வெளியே மக்கள் கூட்டத்தின்
கூக்குரல் நிறைய கேட்டது அப்புறம் தான்
நிலநடுக்கம் வந்தது என்று உணர்ந்தோம். நாங்கள்
இருந்ததோ மூன்றாவது மாடியில்!

பாஸ்போர்ட்டை மட்டும் கையில் எடுத்துக்கொண்டு
லிப்டைப் பயன்படுத்தாமல் படி வழியாக இறங்கிக்
கீழே ஓடி வந்தோம்.எங்களுடன் பயணம் செய்தவர்கள்
எல்லோரும் நலமாய் இருப்பதை அறிந்து நிம்மதி
அடைந்தோம். தொலைக்காட்சியில் 6.8 ரிக்டர்
அளவில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டதாய் அறிவித்தார்கள்.

75 வருடங்களுக்குப் பின் இந்த நிலநடுக்கம் வந்து
இருப்பதாய் ஒட்டல் பணியாளர்கள் சொன்னார்கள்.
காட்மாண்டுவில் தூதரகத்தைச் சேர்ந்த 3 பேர் சுவர்
இடிந்து விழுந்து இறந்து விட்டதாய்த் தொலைக்
காட்சியில் கூறினார்கள்.


எங்கள் மகள் டெல்லியில் அடிக்கடி நிலநடுக்கத்தை
உணர்ந்து இருக்கிறாள்; எங்கள் மகன், தான் இருக்கும்
நியூஜெர்சியில் ஒருமுறை நிலநடுக்கத்தை உணர்ந்து
இருக்கிறான். நாங்களும் அதை உணரத்தான்
காத்மாண்டு நில நடுக்கம் ஏற்பட்டது போலும்!
ஊரில் உறவினர்கள் தொலைக்காட்சி செய்தி பார்த்து
பயப்படுவார்களே என்று உடனே மகளுக்கு போன்
செய்து நாங்கள் இறைவன் அருளால் நலமாக
இருப்பதாய் சொன்னோம். ஊரில் தாத்தா, ஆச்சி
மற்றும் அனைவருக்கும் எங்கள் நலத்தை அறிவித்து
விடும்படி சொன்னோம். இல்லையென்றால் எல்லோரும்
கவலையாய் இருப்பார்கள்.அடுத்து 4.5 அள்வில்
மறு நிலநடுக்கம் வந்ததாய் தொலைக்காட்சியில்
அறிவித்தார்கள்.அளவில் சிறியதாய் இருந்ததால்
அதை எங்களால் உணர முடியவில்லை.

கயிலை இறைவன் எங்களை நிலநடுக்கத்திலிருந்தும்
காப்பாற்றிவிட்டான். அவனை மனதால் வழிபட்ட
வண்ணம் இருந்தோம்.


21 09.11 அன்று காலை நாங்கள் காத்மாண்டுவிலிருந்து
விமானம் மூலம் டில்லி வந்து அன்றே பிற்பகல் வேறொரு
விமானத்தில் ஏறி 4 மணியளவில் சென்னை வந்தோம்.
சென்னையில் அன்றிரவு தங்கிவிட்டு மறுநாள் காலை
சோழன் விரைவுவண்டி மூலம் புறப்பட்டு பிற்பகல்
மயிலாடுதுறை வந்து இறையருளால் நல்லவிதமாக
இல்லம் வந்து அடைந்தோம்.

திருக்கயிலாய யாத்திரை இனிதே நிறைவடைந்தது.
சென்று வந்ததால் ஏற்பட்ட இனிய உணர்வுகள் நீடிக்
கின்றன. கடுங்குளிர், பிராணவாயுப் பற்றாக்குறை,
அடிப்படை வசதிக்குறைவுகள் போன்ற துன்பங்கள்
இருந்தாலும் கயிலையைக் காணப்போகிறாம் என்று
எண்ணும்போது அவை துன்பமாகத் தோன்றுவதில்லை.
கயிலையைக் காணுகிறபோது கொஞ்சநஞ்ச துன்பமும்
பஞ்சாய்ப் பறந்து போய்விடுகிறது.

உள்ளத்தில் பக்தி இருக்கிறபோது துன்பங்கள்
தோன்றாது. ஒரு முறை நாங்கள் வைஷ்ணவதேவி
கோயிலுக்குப் போனபோது 14 கி.மீ மலையேற
வேண்டியிருந்தது.முதலடி காலை வைத்தபோது
அங்கிருந்தவர்கள் சொன்னார்கள் முதல் அடியை நீங்கள்
எடுத்து வைத்துவிட்டீர்களானால் மற்ற அடிகளை
அம்பாளே எடுத்து வைத்து உங்களைக் கோயில் வரை
ஏற்றிவிடுவாள் என்றார்கள். அந்த உண்மையை அங்கே
உணர்ந்தோம். அதே போல் கயிலாயம் செல்ல வேண்டும்
என்ற உறுதி நம்மிடையே ஏற்பட்டுவிட்டால்
மற்றவற்றை இறைவனே செய்துவிடுவான்.இது
எங்கள் அனுபவம்.

கயிலை சென்ற குழுவினரில் நடுத்தர வயதினரும்
அதற்கு மேற்பட்டவர்களுமே அதிகம். 73 வயதான
ஒரு அன்பர் பரிக்கிரமா சுற்றி வந்தார். அவர்
கயிலைக்கு வந்தது இது மூன்றாவது முறை.
80 வயதிற்கு மேற்பட்டவர்கள் பலர் கயிலை
சென்று வந்திருக்கிறார்களாம். கயிலைமலையைத்
தரிசிக்க நடந்து மலையேறத் தேவையில்லை.
மானசரோவர் வரை பஸ்,கார் செல்கிறது.
அங்கிருந்து கயிலையைக் காணலாம். அதற்கு
மேலும் யமத்வார் வரை பஸ்ஸில் சென்று கயிலையை
அருகில் காணலாம். பரிக்கிரமா செல்வதற்கு மட்டுமே
நடந்தும் குதிரையிலும் செல்லவேண்டும்.

விசா ஏற்பாடு,போக்குவரத்து வசதி,தங்கும் வசதி,
தமிழ்நாட்டு உணவு வசதி எல்லாமே சுற்றுலா
நிறுவனத்தினரே செய்துவிடுகின்றனர். நமக்கு எந்தக்
கஷ்டமும் இல்லை.

ஒவ்வோராண்டும் மே,ஜூன்,ஜூலை,ஆகஸ்டு,
செப்டம்பர் ஆகிய மாதங்களில் தனித்தனியாகக் குழுக்கள்
கயிலை சென்று வருகின்றன.

எங்களுக்கு இவ்வளவு வசதிகளும் தந்து இப்படிப்பட்ட
சிறந்த யாத்திரைக்கு ஏற்பாடு செய்து தந்த ஈரோடு,
’மனோகர் ட்ராவல்ஸ்’ நிறுவனத்தார்க்கு எங்கள்
மனமார்ந்த நன்றிகள் !

யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்பார்கள்.
அது போல் அன்பர்கள் பலர் கயிலை சென்று
இறையருளைப்பெற எமது வாழ்த்துக்கள்!.










காவாய் கனகத் திரளே போற்றி!
கயிலைமலையானே போற்றி!

சனி, 14 ஜனவரி, 2012

பொங்கலோ பொங்கல்!



//பாட்டாளி மக்களெல்லாம் பல்லாண்டு வாழ்கவே!
வீட்டுக்கு வீடு செல்வம் விரைந்துயர்ந்து பொங்குகவே
நாட்டிலும் வீட்டிலும் நல்லோர் சொல் செயல்படுக!
ஏட்டறிவோடியற்கையறி வெங்கும் பொங்கித் திகழக!//

வலை உலக அன்பர்கள், நண்பர்களுக்கு இனிய பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்!
வாழ்க வளமுடன்.

திங்கள், 9 ஜனவரி, 2012

திருக்கயிலை யாத்திரை -பகுதி -5



09.09.2012

மறுநாளும் மழையும் மேகமூட்டமுமாகவேயிருந்தது.இன்று
முழுதும் கயிலை மலை கண்ணுக்குத் தெரியவேயில்லை.
காலையில் ஏரிக்கரையில் டெண்ட்கள் அடித்து அதற்குள்
வெந்நீர் வைத்துக் குளிக்கத் தந்தார்கள்.அந்தக்குளிர் நேரத்தில்
வெந்நீரில் குளிப்பது சுகமாக இருந்தது.இருந்தாலும் குளித்து
முடித்து ஆடை உடுத்துகிறபோது முன்னைவிடக் குளிர்ந்து நடுக்கியது.



மழை குறைந்திருந்த நேரத்தில் மானசரோவர் ஏரிக்கரையில்
நாங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஒரு யாகத்தை நடத்தினோம்.
நாங்கள் கொண்டு சென்றிருந்த வேள்விப் பொருட்கள்
அனைத்தையும் தொகுத்து வேள்வியைச் செய்தோம். மூன்று
முறை கயிலை சென்று வந்த அனுபவம் நிறைந்த இளமுருகு
ஐயா வேள்வியை நடத்திவைத்தார். வேள்வி சமித்துகளை
எல்லோர் கையிலும் கொடுத்து வேள்வியில் சேர்க்க வைத்தார்.

வேள்வி நிறைவு பெற ஒருமணி நேரத்திற்கு மேலாகியது.
அதுவரை மழை இல்லை. திருமுறைகள் ஓதப்பட்டன.
பூசைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. கேசரி மாதிரி ஒரு இனிப்பு,
பழங்கள், அவல், முந்திரி, கல்கண்டு, உலர்ந்த திராட்சை,
பாயாசம் போன்ற பிரசாதங்கள் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டன.
கல்கண்டு, உலர்ந்த திராட்சை, முந்திரி, பாதாம் எல்லாம் பூஜை
செய்து பின் எடுத்து வைத்துக் கொண்டோம். ஊருக்கு வந்து
உறவினர், நண்பர்களுக்குக் கொடுக்க.

மதிய உணவுக்குப்பின்னர் அங்கிருந்து தார்ச்சென் என்னும்
ஊரை நோக்கிப்( dharchen)நோக்கிப் புறப்பட்டோம். மானசரோ
வருக்குச் சற்றுத் தொலைவில் ’இராட்சஸ்தல்’ என்னும் ஏரி
உள்ளது.அங்கு இராட்சதர்கள் வந்து குளிப்பதாக ஐதீகம். இராவணன்
அங்கு வந்து குளித்ததாகவும் கூறுகிறார்கள்.

மாலையில் கயிலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள தார்ச்சென் என்னும்
சிற்றூருக்கு வந்து சேர்ந்தோம். மிகக் குளிர். கடல் மட்டத்தில்
இருந்து 15000 அடி உயரம்.



”தார்ச்சென் கெஸ்ட் ஹவுஸ் ”என்னும் விடுதியில் தங்கினோம்.






பெரும்பாலும் இங்கு உள்ள ஊர்களில்
சோலார் விளக்குகள் தான் .



மாலை 6 மணிமுதல் சுமார் 9 மணி வரைதான் அது எரியும்.
அதன் பிறகு இருள்தான். ஊர்ப்பொது விளக்குகளும் சோலார்தான்.



ஜெனெரேட்டர் சில சமயங்களில் தான் போடுகிறார்கள்.இரவு
வழிபாடு செய்தோம்.

திருச்சியிலிருந்து வந்திருந்த இரண்டு பெண் பயணிகள் தங்களில்
ஒருவருக்கு உடல் நலம் குறைந்ததால் ஜீப் ஏற்பாடு செய்து
காட்மாண்டு சென்று பின் இந்தியா திரும்பினர். கயிலைப்
பயணத்தைத் தொடர முடியவில்லை.

10.09.11

இன்று எங்களில் நால்வரைத் தவிர மற்றவர்கள் கயிலையைச்
சுற்றிவரும் பாதையான பரிக்கிரமாவுக்குப் புறப்பட்டுச்
சென்றார்கள். நாங்கள் இந்தியாவிலிருந்து கிளம்பும் போதே
பரிக்கிரமா வேண்டாம்,யமத்வாரிலிருந்து பார்க்கும் தரிசனம்
போதும் என்று முடிவு செய்து விட்ட படியால் பரிக்கிரமா
செல்லவில்லை.

நாங்களும் ’யமத்வார் ’என்ற இடம் வரை பேருந்தில் சென்றோம்.
யமத்துவாரில் கயிலையின் மேற்கு முகம் சற்று தெரிகிறது.

மலை சற்று அருகில் தெரிகிறது. அழகான காட்சி.






யமத்வாரில் ஒரு சிறிய கோவில் உள்ளது. அதன் ஒரு வழியாகச்
சென்று மறுவழியில் வெளியே வரவேண்டும். அப்படி சென்று
வந்தால் யமபயம் கிடையாதாம்.



உள்ளே மணியொன்று உள்ளது. அதை அடித்தோம்.. அந்த
கோயிலின் உள்ளே நிறைய துணிகள் கிடந்தன. வந்தவர்கள்
அவர்கள் அணிந்து வந்த ஆடைகளில் ஒரு சிலதை அங்கு
விட்டிருந்தனர் ஏன் என தெரியவில்லை. நான் இங்கு ஏன்
இப்படி துணிகளைப் போட்டு இருக்கிறார்கள் என்று கேட்டுக்
கொண்டு இருந்தேன். யாருக்கும் காரணம் தெரியவில்லை.
காற்றில் என் தலையில் கட்டி இருந்த ஸ்கார்ப் பறந்து போய்
விட்டது.( பஸ்ஸில் ஏறிய பின் தான் ஸ்கார்ப் காணவில்லை
எனத் தெரிந்தது.)என் துணிகளில் ஒன்றும் அங்கு இருக்க
வேண்டும் என்பது இறைவனின் எண்ணம் போலும்.

பலவண்ணக்கொடித் தோரணங்கள் அங்கு கட்டப்பட்டுள்ளன.
திபெத்தின் பல இடங்களில் அப்படிக் கட்டியிருந்தார்கள்.சில
இடங்களில் கற்களை எடுத்து ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி
அதன் மேல் எருமைக் கொம்புடன் உள்ள தலையை வைத்து
இருந்தார்கள்.



அது அவர்களின் வழக்கம் போலும்.



பரிக்கிரமா செல்பவர்களுக்கு அங்கு குதிரைகள் ஒதுக்கிக்
கொண்டிருந்தார்கள்.பயணத்திற்குப் பயன்பட யாக் எருமைகளும்
நின்றுகொண்டிருந்தன.






சுமார் 1 1/2 மணி நேரம் அங்கிருந்த பின் பரிக்கிரமா செல்லாத
நாங்கள் பஸ்ஸில் திரும்பிவிட்டோம். அந்த இடத்தில் நிறைய
மக்கள்அங்கு தங்கள் தங்கள் வழக்கப்படி பூஜைகள் செய்து
திரும்புகிறார்கள்.

பரிக்கிராமாவை முன்னிட்டுச் சில பயணிகள் கம்பு ஊன்றியவாறு
நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.



யமத்துவாருக்கும் அவர்கள் நடந்தேவந்தனர். அருகில் நீரோடை
சலசலத்து ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.காகங்கள் ஆங்காங்கே
காணப்பட்டன. அவை சற்றுப் பெரிதாக உள்ளன. அவற்றின்
குரல்களில் உள்ள கரகரப்பு இல்லை.சீனமொழியில் கத்துவது
போல் மூக்கொலியில் ஒலிக்கின்றன. மிக அருமையான சாலை
ஒன்று யமத்வார் வரை போடப்பட்டு வருகிறது.



அங்கு அரசாங்க அலுவலகங்கள் இருப்பதால் அதனை
முன்னிட்டுச் சாலைகள் நன்றாகப் போடப்பட்டு வருவதாகக்
கூறுகின்றனர். கயிலை மலையைச் சுற்றிலுமே சாலை போடச்
சீன அரசு தயாராக இருப்பதாகவும் ஆனால் தங்கள் வாழ்க்கை
பாதிக்கும் என்று குதிரைக்காரர்கள் கூறுவதால் போடவில்லை
என்றும் கூறப்படுகிறது. அவர்கள், மக்கள் கயிலை யாத்திரை
வரும் போது தான் பொருளஈட்டுகிறார்கள்.

எங்கள் நால்வருக்காக ஒரு சமையல் ஆள் எங்களுடனே தங்கி
எங்களைக் கவனித்துக் கொண்டார்.

இவர்தான் எங்களை கவனித்துக் கொண்டவர். அவர் பெயரை
திரும்ப உங்களிடம் சொல்ல முடியவில்லை. பெயரில் என்ன
இருக்கிறது! அன்பானவர்.
நேரா நேரத்திற்கு உணவு அளித்து நன்கு கவனித்துக் கொண்டார்.
விடுதியின் அருகிலிருந்து பார்த்தால் கயிலைக் காட்சி தெரிகிறது.
நாங்கள் அங்கிருந்தே கயிலைக் காட்சியை மீண்டும் மீண்டும்
கண்டோம்.

11.09.11






இன்று தார்ச்சென் ஊரைச்சுற்றிப் பார்த்து வந்தோம்.இன்று
மதியம் பரிக்கிரமா சென்றவர்களில் 7 பேரைத் தவிர மற்றவர்கள்
கயிலையின் வடக்கு முகத் தரிசனத்தோடு திரும்பி விட்டார்கள்.
மூச்சுத்திணறல்,முதலிய காரணக்களால் அவர்கள் முழுதும்
சுற்றாமல் திரும்பினராம்.

எங்களுடன் வந்த சூலூர் ஆர்.வி.எஸ் குழுவினர் மானசரோவில்
கயிலையைப் பார்த்த கையோடு காரில் காட்மண்டு திரும்பினர்.
(கல்லூரி மற்றும் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனர்)

நாங்கள் மாலை மீண்டும் கயிலைமலை தரிசனம் செய்தோம்

12.09.11

இன்று பரிக்கிரமா சென்றவர்கள் அனைவரும் திரும்பினர்.
காலை 6 மணிக்குக் கயிலை தரிசனம் செய்துவிட்டுப்
புறப்பட்டோம்.கயிலையை விட்டுப் பிரிய மனமில்லை.



பிரியாவிடை பெற்றோம்.திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டே
வந்தோம்,எங்கள் கண்பார்வையில் இருந்து மறையும் வரை.
வழியில் zongba வில் தங்கினோம்.'மட் ஹவுஸ்'.இங்கு
நல்ல வேளையாக இரவு முழுதும் விளக்குகள் எரிந்தன.

அடுத்த பகுதியில் கயிலை யாத்திரைக் கட்டுரை நிறைவடையும்.

சனி, 31 டிசம்பர், 2011

புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்



//எதிர்காலம் கடந்த காலத்தை விடக் கண்டிப்பாய்
சிறப்பானது தான். நாம் தான் முன்னேறிச்
செல்ல வேண்டும். //-- அன்னை


வலை அன்பர்களுக்கும் அவர்கள் குடும்பத்தார்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும் எங்கள் இனிய புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துக்கள்.

வாழ்க வளமுடன்.

புதன், 21 டிசம்பர், 2011

திருக்கயிலை யாத்திரை -பகுதி -4

காவாய் கனகத் திரளே போற்றி!
கயிலை மலையானே போற்றி!

7.09.11

இன்று காலை 7 மணியளவில் சாகாவிலிருந்து புறப்பட்டோம். வழி முழுதும்
மலைப்பாலைவனம் எனலாம். குடியிருப்புப் பகுதிகள் அநேகமாகஇல்லை எனலாம்.
சீனாவில் நெடுஞ்சாலைகள் நன்கு பராமரிக்கப்படுகின்றன. போக்குவரத்துக்குறியீடுகள்
சில இடங்களில் காணப்படுகின்றன. கைகாட்டிகளில் ஊர்ப்பெயர்கள் சித்திர எழுத்துக்களில் மட்டுமே உள்ளன. சீனமொழி என்றார்கள். ஆங்கிலப் பயன்பாடு எங்குமே இல்லை.
ஊர்களுக்கிடையே உள்ள தூரம் குறிக்கும் கற்கள் மிகச்சிலவே. எல்லா நெடுஞ்சாலைகளிலும்
ஆங்காங்கே கடல்மட்டத்திலிருந்து அந்த அந்த இடத்தின் உயர விவரங்கள் மீட்டர் அளவில் காணப்படுகிறது. வழியில் ஒரு சிறிய விடுதியில் காலை உணவு உண்டோம்.


மீண்டும் பயணம்.மதியத்தில் zhongba என்ற சிற்றூரை அடைநதோம். old drong payak hotel என்ற விடுதியில் மதிய உணவு உண்டோம்.வசதிகள் இல்லாத விடுதி.மண்விடுதி (mud house)
என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.(கயிலையிலிருந்து திரும்பிவந்த போது இங்கு ஓர் இரவு தங்கினோம்.)


பிற்பகல் 3 மணியளவில் பரியாங்(buryong) என்னும் ஊரைச் சென்றடைந்தோம்.சிறிய ஊர். வசதிகள் இல்லாத ஊர்.






அங்கு ”தேஜி ஓட்டல்”(deji hotel)என்னும் விடுதியில் தங்கினோம். அடிப்படை வசதிகள் சரியில்லை.அது ஒரு mud house.ஒரு சிறிய வளாகத்தில் விடுதி அமைந்துள்ளது.

அங்கு எங்களுக்கு அறைகள் ஒதுக்கப்பட்டன.ஆறு பேர்,4பேர்



எனத் தங்கும்
அறைகள் உள்ளன. இரவு நேரங்களில் வளாகத்தை விட்டு வெளியே செல்வது உசிதம் அல்ல. நாய்கள் நிறைய உள்ளன.எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும்.


08.09.11.


இன்று காலை பர்யாங்கிலிருந்து புறப்பட்டோம். அருமையான சாலை.
இருபுறமும் அருமையான மலைகள். 10 மணியளவில் ஓரிடத்தில் இறங்கி
உணவு உணடோம். புளியோதரை, வத்தக்குழம்பு சாதம் சாப்பிட்டோம்.









அங்கிருந்து பேருந்தில் ஒரு மேடு ஏறி இறங்கியதும் திருக்கயிலாய மலை கண்முன்
தோன்றியது. அப்போது எங்களுக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை!
ஓம் நமச்சிவாயா! ஓம் நமச்சிவாயா! என எல்லோரும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் செய்தனர். காவாய் கனக திரளே போற்றி ! கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி!என பக்தி மேலிடக் கூறி கற்பூரம் ஏற்றி வழிபட்டோம். ”வேற்றாகி விண்ணாகி’ என்று தொடங்கும்
திருமுறைப் பதிகத்தைப் பாடினோம்.

திருக்கயிலையின் வெள்ளிமுடி தரிசனம் கிடைத்தது. மானசரோவர் ஏரியையும் அங்கு தரிசிக்க முடிந்தது. மானசரோவர் ஏரியில் கயிலை மலை காட்சி தெரிந்த்தது. பின்னர் பேருந்திலேயே மானசரோவரை வலம் வரத் தொடங்கினோம். சுற்றி வரும் போது கயிலை காட்சியை பார்த்துக் கொண்டே வந்தோம்.கயிலை காட்சி தந்தவுடன் என் மனதில் என் மாமனார் சிவபூசை செய்யும் போது பாடும் பாட்டு நினைவுக்கு வந்தது. கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.

அந்தப்பாடல்:

மனத்தகத்தான் தலைமேலான் வாக்கினுள்ளான்
வாயாரத் தன்னடியே பாடுந் தொண்டர்
இனத்தகத்தான் இமையவர் தஞ்சிரத்தின் மேலான்
ஏழண்டத் தப்பாலான் இப்பாற் செம்பொன்
புனத்தகத்தான் நறுங்கொன்றைப் போதினுள்ளான்
பொருப்பிடையான் நெருப்பிடையான் காற்றினுள்ளான்
கனத்தகத்தான் கயிலாயத்து உச்சி யுள்ளான்
காளத்தியான் அவனென் கண்ணுளானே

-திருநாவுக்கரசர்.




35 கிலோமீட்டர் தொலைவிற்கு ஏரியைச் சுற்றிவர நல்ல மண்சாலை உள்ளது.







அப்போது ஓரிடத்தில் பேருந்தை நிறுத்தி மானசரோவர் ஏரியில் இறங்கி நீராடினோம். மிகக் குளிர்ந்த தெளிவான நீர். முதலில் தண்ணீரில் காலை வைத்தவுடன் ஜில் என்று ஜஸ் மாதிரி இருந்தது. ஏரியில் மூன்று முங்கு முங்கியவுடன் குளிர் இருந்த இடம் தெரியவில்லை. நீரில் மூழ்கியெழுந்து கயிலையைநோக்கித் தரிசித்தோம். நீரில் மூழ்கி மூர்த்தங்கள் சேகரித்தோம். கண்களை மூடிக் கொண்டு மூர்த்தங்களை எடுக்க வேண்டும்.( நீரில் உள்ள கற்களை மூர்த்தங்கள் என்பார்கள்.) கேன்களில் புனித நீரை சேகரித்துக் கொண்டோம்.

அங்கு திபத்திய பெண்கள் மணி மாலைகள் விற்க வருகிறார்கள். அவர்கள் நம்மிடம் பொட்டு. வளையல் , கேட்கிறார்கள். ஒரு பெண் என் காலில் உள்ள மெட்டியைப் பார்த்து அதை தா என்று கேட்டார்கள்.திருவாரூரிலிருந்து எங்களுடன் வந்தவர்கள் தன்னிடமிருந்த ஒட்டுப் பொட்டுகளை கொடுத்தார்கள். பின்னர் பஸ்ஸிலே ஏறி வலம் வருதலைத் தொடர்ந்தோம்.

மானசரோவர் ஏரியில் அன்னப்பறவைகள்? நீந்திக்கொண்டிருந்தன. சீகல் பறவைகள் அங்குமிங்கும் பறந்து கொண்டிருந்தன. வலம் வரும்போது எங்கிருந்து பார்த்தாலும் கயிலையை நன்கு தரிசிக்க முடிந்தது. அவ்வப்போது மேகங்கள் அதைச் சூழ்ந்திருந்தன பின்னர் சூகேம்ப் என்னும் இடத்தில் இறங்கி ஒரு மண் விடுதியில் தங்கினோம்.


09.09.11

சூகேம்பிலிருந்து பார்த்தாலும் கயிலைமலை நன்கு தெரிந்தது. அன்று மாலைப் பொழுதில் இளம்வெயிலில் மானசரோவர் ஏரிக்கரையில் அமர்ந்து கயிலைமலையின் அழகையும், மானசரோவரின் அழகையும் கண்டு ரசித்தவண்ணமே இருந்தோம். எனினும் இந்த இடத்தில் ஏரியில் இறங்க முடியவில்லை. ஏரிக்குள் வேலி இடப்பட்டிருந்தது. குளிர்காலங்களில் ஏரி உறைந்து போய்விடுமாம். ஏரியின் மீது தரைப் போக்குவரத்து இருக்குமாம்.

மானசரோவர் நீர்ப்பரப்பில் நள்ளிரவு நேரங்களில் வானிலிருந்து நட்சத்திரங்கள் இறங்கி வரும் எனக்கூறுகிறார்கள். (தேவர்கள் முதலியோர் அந்த நேரங்களில் வருவார்கள் என்று புராணம் கூறுகிறது.) எங்களில் சிலர் அக்காட்சியைக்காண ஆவலாய் விழித்திருந்தார்கள் . எனினும் அன்று முன்னிரவிலிருந்தே பலத்த காற்றும்,நல்ல மழையும் இருந்தது. ஓயவேயில்லை. எனவே அந்த அரிய காட்சியைக்காணும் வாய்ப்பு கிட்டாமல் போய்விட்டது.

மறுநாள் மானசரோவர் ஏரிக்கரையில் வேள்வி செய்தோம். அதை அடுத்த பதிவில் பார்ப்போம்.

திருக்கயிலை யாத்திரை - பகுதி- 3

காவாய் கனகத் திரளே போற்றி!
கயிலை மலையானே போற்றி!


4. 09. 2011 அன்று காலை 7 மணிக்கு காத்மாண்டு விடுதியிலிருந்து புறப்பட்டோம். சற்று தூரம் நடந்து சென்று சுற்றுலாப் பேருந்தில் ஏறினோம்.

நாங்கள் எடுத்துச்செல்லும் பெரிய சுற்றுலாப் பைகளுக்கு ,யாருடையது என்பதைத் தெரிந்து கொள்வதற்காக அவற்றுக்கு எண்ணிடப் பெற்றன.அவற்றை நடத்துநர் குழுவினரே தங்கள் பொறுப்பில் எடுத்துவந்து தங்கும் இடம் வந்தவுடன் எங்களிடம் ஒப்படைப்பார்கள்.


பின்னர் பாணிபா(banepa)என்கிற நகரம், சுகூட்(sukute) என்கிற கிராமம் ஆகிய ஊர்களின் வழியாகச் சென்றோம். மலைகளும்,ஆறுகளும்,பள்ளத்தாக்குகளுமாக இயற்கை, அற்புதம் புரிந்திருந்தது. ஆற்றோரங்களில் சில இடங்களில் வாழை மரங்கள் செழுமையாக வளர்ந்திருந்தன. படிப்படியான தோற்றத்துடன் வயல்கள் இருந்தன.

வழிகளில் ஆங்காங்கே இராணுவத்தினரின் சோதனைகள் இருந்தன.

பார்க்பிசே (bhargbise town), சிந்துபால் சவுக் ஆகிய இடங்களைக் கடந்தோம். பின்னர் நேபாள-சீன எல்லையில் அமைந்துள்ள கோத்தாரி என்னும் இடத்தை அடைந்தோம். காத்மாண்டுவில் இருந்து சுமார் 115 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள இவ்வூருக்கு காலை 10 மணிக்கு சுமாருக்கு வந்து சேர்ந்தோம். அங்கு ஒரு உணவு விடுதியில் உணவு உண்டோம். அந்த ஓட்டலில் நம் ஊர்ப் பணத்தைக் கொடுத்து சீனப்பணம் பெற்றுக்கொள்ளலாம். அந்த ஒட்டலின் பின்புறம் ஆற்று நீர் சல சல என்று அருவி மாதிரி ஓடுகிறது.
பார்க்கக் கொள்ளை அழகு. அங்கு மானஸரோவர் கயிலை படங்களை விற்கிறார்கள்.

அந்த ஓட்டலில் இருந்து ’நட்பு பாலம்’ வரை நடந்து போக வேண்டும். நம் முதுகில் மாட்டி இருக்கும் பையைத் தூக்கிக்கொள்ள திபெத்திய சிறு பெண்கள், பெரிய ஆட்கள் , சிறு பையன்கள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு வருகிறார்கள். ஒருவர் சுமையை தூக்கி வர 50 ரூபாய் வாங்கிக் கொள்கிறார்கள். அங்கு சுமார் ஒரு மணி நேரத்திற்கு நல்ல மழை இருந்தது. சுற்றுலாப்பைகளை உதவியாளர்கள் எடுத்து வரும்போது அவை நனைந்துவிட்டன.

















பெரிய ஆறு ஒன்று இரண்டு நாட்டுக்கும் எல்லையாக அமைந்துள்ளது. அதன் மீது அமைந்துள்ள பாலம் “நட்புப் பாலம்”(friendship bridge)என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்தப் பாலத்தின் பாதிப் பகுதி நேபாளத்திற்கும் பாதிப் பகுதி சீனாவிற்கும் உரிமையானது. சீனப் பகுதிக்குள் நுழைய இமிகிரேஷன் ஆவணங்கள் சரிபார்க்கப்படுகின்றன. சுங்க இலாகாவின் சோதனை நடக்கிறது.அந்தப் பாலத்தின் நுழைவாயிலில் இரண்டு புறமும் துவார பாலகரைப் போல் சீனச் சிப்பாய்கள் ஆடாமல் அசையாமல் நிற்கிறார்கள். சுற்றுலாப் பயணிகளைக் காட்டிலும் நேபாளத்திலிருந்து சீனாவுக்குத் தினமும் சென்றுவரும் கூலித்தொழிலாளர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாக உள்ளது. அதிக சுமைகளைத் தலையிலும் முதுகிலுமாகத் தூக்கிச் செல்லும் ஆண்களையும்,பெண்களையும் பார்க்க வேதனையாக உள்ளது. பெண்கள் பொருட்களோடு தங்கள் கைக்குழந்தைகளையும் தங்கள் முதுகுத் தொட்டிலில் தூக்கிச் செல்கின்றனர்.

சோதனைகளைக் கடந்து சென்ற பின்னர் 3 மணி அளவில் சீனப் பகுதியில் எங்களுக்கு அமர்த்தப்பட்டிருந்த பேருந்தில் ஏறினோம். மலைப்பகுதிகளில் வளைந்து வளைந்து சென்றது பஸ்.

மலையுச்சியிலிருந்து மிக நீண்டு விழும் அருவிகள் பல. பள்ளத்தாக்குகள், அடுக்கடுக்காய் அமைந்த குடியிருப்புப் பகுதிகள், நிலச்சரிவுத் தடங்கள், வழியாக எங்கள் பேருந்து சென்றது. குளிர் காரணமாய் ஜன்னல்கள் அடைத்து பஸ்ஸில் ஹீட்டர் போட்டு இருந்தார்கள். ஜன்னல் வழியாகத்தான் போட்டோ எடுக்க முடிந்தது. நிறைய படம் கயிலையில் எடுக்க வேண்டும் (கேமிரா பேட்டரி சார்ஜ் செய்யும் முறை) என்று அழகிய அருவிகளை எடுக்க வில்லை வரும் போது எடுக்கலாம் என்று விட்டு விட்டோம். திரு.ஏ.பி. நாகராஜன் அவர்கள் எடுக்கும் பக்தி படத்தில் காட்டும் காட்சிகள் போல் இருந்தன பலஇடங்கள்.

























பிற்பகல் 3.35 மணிக்கு நியாலம் என்னும் ஊரை அடைந்து she sha bang ma hotel என்ற விடுதியில் தங்கினோம். அங்கு சென்ற உடனேயே கடுங்குளிரை உணரத்தொடங்கினோம்.





இறங்கினவுடனேயே ஸ்வெட்டர் மட்டுமின்றி ஜெர்க்கினையும் கட்டாயம் போடவேண்டியிருந்தது. குரங்குக் குல்லா, கையுறையையும் அணிய வேண்டியிருந்தது.அந்த வளாகத்திலேயே ஒரு விற்பனை நிலையம் இருந்தது. அங்கு கம்பளி ஆடைகள் சூடாக விற்பனையானது. ஐ.எஸ்.டி வசதியும் அங்கே இருந்தது. பயன்படுத்திக்கொண்டோம். அங்கு தங்கும் அறைகள் வசதியாகவே உள்ளன.
படுக்கை வசதி, மின்விளக்கு, கழிவறை வசதிகள் நன்றாகவே இருந்தன. இரவு கூட்டுவழிபாடு செய்தோம்.

உணவு தயார் செய்ய சமையலாளர் குழு எங்களுடன் வந்தது. ஒரு தனி லாரியில் காய்கறிகள், மளிகை சாமான்கள்,காஸ் அடுப்புகள் முதலியவற்றை எடுத்து வந்தனர். பஃபே முறையில் உணவுகள் வழங்கினர்.
















05.09.11 அன்று காலை எழுந்தோம்.கடுங்குளிரையும் உணர்ந்தோம்.குளிக்க வெந்நீர் வசதியில்லை, குளியல் அறையும் கிடையாது. முகம் கழுவ, பல்தேய்க்க வெந்நீர் தருவார்கள். காலை, காப்பி, டீ, ஹார்லிஸ் அல்லது பூஸ்ட் தருவார்கள் நமக்கு வேண்டியதை வாங்கி பருகலாம். பூரி,உருளைக்கிழங்கு, சேமியா பாயசம், ஓட்ஸ் கஞ்சி, பப்பாளி ஸ்லைஸ் முதலியவற்றைக் காலை உணவாகக் கொண்டோம்.

சிலர் அருகிலிருந்த பாதையில் மலையேற்றப் பயிற்சி மேற்கொண்டனர். கடுங்குளிருக்கு எங்கள் உடம்பை பழக்கப்படுத்திக்கொள்வதற்காக அன்று நியாலத்திலேயே தங்கினோம்.


முந்திய நாளில் நனைந்திருந்த எங்கள் உடைகளையும் உடைமைகளையும் வெயிலில் காயவைத்து எடுத்துவைத்துக் கொண்டோம். மதிய உணவு, அருமையாக சமைத்து இருந்தார்கள். இரவு உணவுக்கு பின் நாங்கள் தங்கி இருந்த அறையில் தான் எல்லோரும் அமர்ந்து கூட்டு வழி பாடு செய்தோம். ’தினமும் போற்றித் திருத்தாண்டகம் படிக்க வேண்டும், அப்போது தான் திருக்கயிலை தரிசனம் நன்கு கிடைக்கும்; என்று மனோகர் சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார். எங்கள் குழுவில் உள்ள வய்து முதிர்ந்தவர்(வயதில் பெரியவர், உற்சாகம் சுறு சுறுப்பில் இளைஞர்) மூன்றாவது முறையாக கயிலை வந்த இளமுருகுசார் சொல்லச் சொல்ல நாங்கள் சொல்வோம்.அவர் சைவ சித்தாந்தம் படித்தவர்.




06.09.11.அன்று இந்திய நேரப்படி காலை நியாலத்திலிருந்து பேருந்தில் புறப்பட்டோம். சாகா என்னும் ஊரை நோக்கிப் பயணமானோம்
. வழியில் இரண்டு பக்கங்களிலும் மலைப்பகுதிகள்,
சமதளங்கள், பரந்த வெளிகள்; மரங்கள் கிடையாது. புல்,பூண்டுகள் மட்டுமே. பனிமூடிய மலைகள் ஆங்காங்கே தெரிந்தன.நீண்டும் வளைந்தும் உள்ள சாலைகள் 10,15 மைல்களுக்கு மேலாகக் கண்களுக்குத்தெரிந்தன. தார்ச்சாலைகள் செம்மையாக உள்ளன.குறிப்பிடும்படியாக எங்கும் ஊர்களே இல்லை. 50 மைல்களுக்கு ஒருமுறை 10,15 வீடுகள் காணப்படும். அவையும் வசதிகளற்றவை. சுமார் 100 கி.மீ அளவில்சென்றால் மிகச்சிறு விடுதிகள் உள்ளன.




சாம்பல் நிற மண்பூமியே எங்கும். விலங்குகள், பறவைகளைக் காண்பது மிக மிகஅரிது. மனிதர்கள் வாழிடங்களில் மட்டும், நாய்கள், காகங்கள் முதலியவற்றைக் காணமுடிகிறது.

சாகா ,பிரம்மபுத்ரா நதிக்கரையில் உள்ளது. குளிர்ந்த தெளிந்த நீரோட்டத்தோடு விரைந்து செல்கிறது,பிரம்மபுத்திரா.





பிற்பகல் 2 மணி அளவில் சாகா நகரை அடைந்தோம்.அங்கு jilin tour hotel என்னும் விடுதியில் தங்கினோம். விடுதி நல்ல வசதியாகவே இருந்தது.
டி.வி, கெய்சர் வசதிகள் இருந்தன. டி.வியில் 50 மேற்பட்ட சேனல்கள் தெரிந்தன. ஆனால் அனைத்தும் சீன மொழி சேனல்களாகவே இருந்தன. ஆங்கில சேனல் கூட இல்லை.
விடுதியுடன் சூப்பர் மார்க்கெட் இணைந்துள்ளது. வளாகத்தின் அருகில்சிட்டுக்குருவிகளின் ஒலி கேட்டவண்ணம் இருந்தது.

மறுநாள் பயணம் குறித்து அடுத்த பகுதியில் காணலாம்.