செவ்வாய், 21 செப்டம்பர், 2010

அன்பென்ற மழையிலே அகிலங்கள் நனையவே

நானும் என் கணவரும் கடந்த வாரம் உறவினர் திருமணத்திற்காக மதுரை போய் இருந்தோம்.
திருமண வீட்டில் மணமக்களுக்கு ஆசிர்வாதம் செய்ய அழகான குங்குமச் சிமிழில் அட்சதை அரிசியை போட்டு தந்தார்கள். இருந்த இடத்திலிருந்து அட்சதையை போடும் போது அது மற்றவர்கள் மேல் தான் விழும். மணமக்களுக்கு பரிசு பொருள் கொடுக்க போகும் போது அட்சதையைப் போட்டு வாழ்த்திவரலாம்.இன்னொரு வீட்டுக் கல்யாணத்தில் எல்லோரும்’அப்படியே இருங்கள் நீங்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு மணமக்கள் வருவார்கள் அப்போது அட்சதைப் போட்டு ஆசிர்வாதம் செய்யுங்கள்’ என்றார்கள். இது நல்ல யோசனையாக இருந்தது. வயதானவர்கள் படி ஏறி கூட்டத்தில் இடித்துக் கொண்டு போகாமல் இருந்த இடத்தில் வாழ்த்த முடியும்.

திருமண வீட்டில் வெகு நாள் பார்க்காத உறவுகள், நண்பர்களைப் பார்த்து அன்பை பரிமாறி கொண்டபின் ’ஒரு வாரம் நீ இருந்து வா நான் அடுத்த ஞாயிறு வந்து அழைத்துப் போகிறேன்’ என்று என் தங்கை வீட்டில் விட்டு விட்டுப் ஊருக்கு போய்விட்டார்கள். எல்லோரும் 'மதுரைக்கு நல்ல மழை தான்' என்றார்கள். பின்ன, எப்போதும் விசேஷத்திற்கு வந்துவிட்டு ஒடினால், இப்படித்தான் சொல்வார்கள்.

அவர்கள் சொன்ன மாதிரி நல்ல மழை தான் பெய்தது. தல்லா குளப் பெருமாள் கோவில் கும்பாபிஷேகம் ஆகி மண்டல பூஜை நடந்து கொண்டு இருக்கிறது என்றார்கள். திருவிழா வேறு நடக்கிறது இன்று கருட வாகனம் என்றார்கள், அதற்குப் போனோம்.
மாலை 4.30க்கு போனதால் கூட்டம் இல்லை. கருட வாகனத்தில் அலங்காரம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் பார்க்க முடியாத படி சுற்றிலும் திரைச்சீலையால் மறைத்து விட்டார்கள்.

உள்ளே பெருமாளை பார்த்து விட்டு வரும் போது என் அம்மாவின் நினைவு வந்து விட்டது. தங்கைகளும் நானும் அம்மாவுடன் மார்கழி மாதம் காலை 4.30க்கு பசுவும் கன்றும் வந்து பால் கறந்து பல்லாண்டு பாடி கதவைத் திறக்கும் போது சென்று வணங்கிய நினைவு வந்தது. சுடச் சுட வெண்பொங்கல் பெரிய நெல்லிக்காய் அளவுதான் தருவார்கள். வாங்கி உண்டு விட்டு அடுத்த கோவிலுக்கு அம்மாவின் ஓட்டத்திற்கு ஈடு கொடுத்துக் கொண்டு போவதைப்பற்றி பேசிக் கொண்டே ஆட்டோவில் ஏறினோம். அப்போது நரிமேட்டிலிருந்து நாங்கள் அம்மா,பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் என்று பேசிக்கொண்டே நடந்தே போவோம். இப்போது ஆட்டோ,டாக்ஸி,கார் என்று போகிறோம், ஆனால் அப்போது உள்ள மகிழ்ச்சி இல்லை.

அடுத்து நாங்கள் சென்ற கோயில் ரிசர்வ்லைன் மாரியம்மன் கோவில் ஆகும்.
அந்த கோவிலில் இப்போது ஏகப்பட்ட மாற்றங்கள் .
கோவில் பக்கத்தில் உள்ள பழைய போலீஸ் ஓட்டுக் குடியிருப்புகள் அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகளாய் மாறிவருகிறது. ஒரு சில பழைய வீடுகள் இன்னும் இருக்கின்றன. அதை அப்புறம் கட்டுவார்கள் என நினைக்கிறேன்.பக்கத்தில் இருக்கும் விளையாட்டு மைதானத்தில்
மார்கழி மாதம் போகும் போது காலை போலீஸ் மார்ச்பாஸ்ட் நடக்கும்,வாத்தியங்கள்(பியூகிள்) வாசித்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். போலீஸ் பாரேட் நடப்பதைப், பார்க்க அழகாய் இருக்கும்.
மாரியம்மன் கோவிலில் சுமங்கலி பூஜை வெகு சிறப்பாய் நடந்ததாம் என் தங்கை சொன்னாள்.
தினம் அன்னதானம் நடக்கிறது .

அழகர் பூ பல்லாக்குப் பார்க்க மாரியம்மன் கோவில்தான் வருவோம். அழகான பூப் பல்லாக்கு கோவில் பக்கம் வரும் போது வாடிவிடும். தல்லாகுள பெருமாள் கோவில் அருகில் எதிர் சேவையின் போது வாணவேடிக்கை மிகவும் நன்றாக இருக்கும்.வித,விதமாய் வெகு நேரம் வாணவேடிக்கை நடக்கும்.

ஒவ்வொரு முறை போகும் போதும் நேரம் இருந்தால் மதுரை மீனாட்சியைப் பார்க்க போவோம்.கும்பாபிஷேகம் ஆனபின் போக முடியவில்லை.ஒரு முறை போனபோது முதல் ராஜகோபுர வாசலிருந்து கூட்டம். எப்படியும் பார்த்துவிட வேண்டும் என்று போனால் பொற்றாமரைக் குளம் வரைதான் போக முடிந்தது. அதன் பின் தடுப்பு மூங்கில்கழியை தாண்டி
காவலுக்கு நின்ற பெண் போலீஸ் அதிகாரியிடம் சொல்லிவிட்டு ‘சுவாமியைப் பார்க்க போகிறோம் மீனாட்சியை பார்க்க முடியாது ஒரே கூட்டமாய் இருக்கிறது’ என்றோம் அந்த பெண் போலீஸ் ’மீனாட்சியைப் பார்த்தாலும் சுவாமியைப் பார்த்தாலும் ஒன்று தான் போங்க,போங்க’ என்றார்கள்.

இந்தமுறை எனக்கு இரண்டு முறை மீனாட்சிஅம்மனைப் பார்க்கும் பாக்கியம் கிடைத்து.
புதன்கிழமை,சனிக்கிழமை என்று ஒரே வாரத்தில் இரண்டு முறை பார்த்து விட்டேன்.

என் தங்கையின் பெண் ’செவ்வாய்,வெள்ளி,கூட்டமாய் இருக்கும் அப்போது போககூடாது பெரியம்மா! புதன்கிழமை போகலாம்.’ என்றாள். எனக்கும் அன்று பிறந்தநாள். அம்மாவிடம் ஆசி பெற்று வரலாம் என்று போனோம். இலவசமாய் செருப்பு பாதுகாக்க அழகான கட்டிடங்கள் உள்ளது. நான்கு வீதிகளிலும் சுற்றிவந்து கோபுரங்களைத் தரிசிக்க பேட்டரி கார் வசதி உள்ளது.வேறு வாகனக்களுக்கு அங்கு அனுமதி இல்லை.

அம்மன் சன்னதிக்கு முதலில் போனோம். ஊஞ்சல் பக்கம் அம்மனின் சேலைகள் ஏலம் விட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். சிறிது நேரம் அதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோம் ஏலத்தில் பத்து பத்து ரூபாயாகத்தான் ஏற்ற வேண்டுமாம். அம்மனின் பட்டுப்புடவைகள் என்னவாயிற்று? எல்லாம் பாலியஸ்டர் பட்டு புடவைகள். ஒரு புடவைக்கும் அடுத்தபுடவைக்கும் ஏலம் விட நேரம் ஆனது. கூடி இருப்பவர்கள் சீக்கிரம் ஏலம் விட சொன்னார்கள். மடி கணினியை வைத்துக் கொண்டு புடவையின் எண், விலை பார்த்து ஏலம் விட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். நேரம் ஆகிவிட்டதால் ஒரு அம்மா கன்னத்தில் கை வைத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள் போலும் ஏலம் விடுபவர் மைக்கில் கன்னத்தில் இருந்து கையை எடுங்கள் அல்லது இடத்தைவிட்டு நகருங்கள் என்று அதட்டிக்கொண்டு இருந்தார்.

பிள்ளையாருக்குப் பக்கத்திலிருந்து வரிசை ஆரம்பித்து விடுகிறது. கூட்டம் அவ்வளவாய் இல்லை. விறு,விறு என்று நகர்ந்து விட்டது கூட்டம்,15ரூபாய் கட்டணம் ஒரு பக்கம்,இலவச வரிசை ஒரு பக்கம் என்று போனதால் நெரிசல் இல்லாமல் பார்க்க முடிகிறது. உள்ளே போகும் அர்ச்சகர் கொஞ்சம் விலகி நின்றால் இன்னும் சீக்கிரம் பார்க்கலாம். அம்மன் சன்னதியை விட்டு வெளியே வந்தால் என் தங்கை பெண், 'பெரியம்மா சுழலும் லிங்கம் பார்த்து இருக்கிறீர்களா?’ என்று கேட்டாள். ’பார்த்தது இல்லையே எங்கு இருக்கு’ என்று கேட்டேன் ’மேலே அப்படியே விதானத்தை பாருங்கள்’ என்றாள். அண்ணாந்து பார்த்தால் லிங்கம் நம்மை நோக்கி உள்ளது .நாம் எந்தப்பக்கம் நின்று பார்த்தாலும் ஆவுடையாரின் அபிஷேகத்தண்ணீர் விழும் பகுதி நம் பக்கம் நேராய்த் தோன்றுவதைப்போல் அற்புதமாய் வரைந்த அந்த ஒவியர் பாராட்டப்பட வேண்டியவரே.

அடுத்து சோமசுந்தரரைப் பார்த்தோம். நல்ல அலங்காரம் செய்து வைத்து இருந்தார்கள், சரவிளக்கு வரிசையாக ஜெகசோதியாக பிரகாசமாய் இருந்தது. அம்மன் சன்னதியிலும் இப்படி பிரகாசமாய் விளக்கு இருந்தால் அம்மனை இன்னும் திருப்தியாய்ப் பார்த்து மக்கள் விரைவாய்க் கண்டு களித்துச் செல்வார்கள்.

புது மண்டபத்தில் எங்கள் வீட்டுக் கொலுவிற்காகச் சில அழகு பொருட்கள் வாங்கி வீடு வந்தோம், புரட்டாசி முதல் சனிக்கிழமை என் கணவர் ஊரிலிருந்து வந்தவுடன்,
’ நான் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்குப் போனேனே கூட்டம் இல்லாமல் தரிசனம் செய்தேன்’ என்றவுடன் அவர்களும் இன்று போகலாம் கூடல் நகர் பெருமாள் கோவிலில் தான் இன்று கூட்டம் இருக்கும்’ என்று சொன்னார்கள். கிளம்பினால் நல்ல மழை! ஆட்டோவில் போனாலும் தண்ணீர்! வண்டிக்குள்ளும்! மதுரையில் மழைபெய்தால் சாலை முழுவதும் தண்ணீர் தேங்கி நிற்கும்.
கீழவாசல் எல்லாம் தண்ணீர்! வண்டிகள் தண்ணீருக்குள் மாட்டிக்கொண்டு பரிதாபமாய் நின்று கொண்டு இருந்தன. அம்மன் சன்னதிவாசலிலும் தண்ணீர் நின்றது. மழை நீர் வடிகால் வசதி சரியில்லை.

எனக்கு, கணவருக்கு சீக்கிரம் சுழலும் லிங்கத்தை காட்ட ஆசை. 15 ரூபாய் டிக்கட் எடுத்து அம்மனை தரிசனம் செய்து விட்டு வெளியில் வந்து சுழலும் லிங்கத்தைக் காட்டினேன் அவர்களும் ஆச்சிரியப்பட்டு ஓவியரைப் பாரட்டினார்கள். பின் சுவாமி சன்னதிக்கு வந்தால் என் கணவர் மேலே பார்! என்று எனக்கு சுழலும் லிங்கம் காட்டினார்கள்.சுவாமி சன்னதி வாயிலில் மேல் விதானத்தில் இரண்டு ஒரங்களிலும் சுழலும் லிங்கம் வரைந்து இருக்கிறார்கள். நாங்கள் அண்ணாந்து பார்ப்பதைப் பார்த்து வெளியூர்களில் வந்த அன்பர்களும் என்ன? என்ன ?என்று கேட்டு எல்லோரும் பார்த்து பரவசப் பட்டார்கள்.

போனமுறை பார்க்க முடியவில்லை. வர வர மீனாட்சி அம்மன் கோவிலும் திருப்பதி பெருமாள்கோயில் மாதிரி ஆகிவிட்டது என்று புலம்பிக் கொண்டு இருந்தது சொக்கன், சொக்கி காதில் விழுந்து இந்த முறை நல்ல காட்சி தந்தார்கள் சொக்கனும் சொக்கியும்.

மதுரையில் தண்ணீர் கஷ்டம் உள்ளது. குடி தண்ணீருக்கு சில வீடுகளில் மோட்டார் போட்டு பிடிப்பதால் சில வீடுகளுக்கு தண்ணீர் வருவது இல்லை.புகார் செய்தால் எடுப்பது போல் எடுத்து விட்டு மறுபடியும் போட்டு கொள்கிறார்கள் என்ன செய்வது! அவர்களாய் திருந்தினால் தான் உண்டு.

இந்த மழை காலத்தில் மழை நீரை நல்ல முறையில் சேமித்து தண்ணீர் பஞ்சத்தை விரட்ட வேண்டும்.வைகையில் நீர் நிறைய வேண்டும்.மக்கள் கஷ்டம் தீர வேண்டும் என்று பிட்டுக்கு மண் சுமந்தவனிடம் வேண்டிவந்துள்ளேன்.

கோவில்பட்டியில் சித்தப்பாவீட்டிற்கு தங்கை,தம்பியோடு போய்வந்தேன்.சித்தப்பா வீட்டீல் துக்கம் நிகழ்ந்து இருந்தாலும்,அதை மறந்து அண்ணன் குழந்தைகளை அன்போடு உபசரித்தார்கள். சித்தப்பாவின் உருவில் என் அப்பாவை கண்டேன்.

நான் ஒரு வாரமும் அன்பு மழையில் நனைந்து வந்தேன். தம்பி, தங்கைகள்வீடு, மாமாபெண் வீடு, தங்கை மகள் வீடு, என் மகனுக்கு பெண் எடுத்த வீடு என்று போய் புது தெம்பைப் பெற்று வந்துள்ளேன். இப்போது
’பெரியம்மா!’,’அத்தை!’ என்று குழந்தைகளின் அன்புக் குரல் காதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

ஞாயிறு, 5 செப்டம்பர், 2010

குரு வணக்கம்.

குரு வணக்கம்
--------------
தந்தைதா யாவானும் சார்கதியிங் காவானும்
அந்தமிலா இன்பநமக் காவானும்-எந்தமுயிர்
தானாகு வானும் சரணாகு வானும் அருட்
கோனாகு வானும் குரு.

அண்ணலே,நீ அருட்குருவாக வந்து என் உள்ளமாகிய கல்லைப் பிசைந்து தெய்வக் கனியாக மாற்றி அமைக்க வல்லவன். என் உடல்,பொருள்,ஆவியெல்லாம் உனக்கே உரியனவாகும்.

எருவை, செடியானது தன் மயமாக்குவது போன்று குரு சிஷ்யனைத் தன் மயம் ஆக்குகிறார். அவர் கருணையே வடிவெடுத்தவர்.
கைம்மாறு கருதாத பேரியல்பை அவரிடம் காணலாம்.மனிதனைத் தெயவமாக மாற்றியமைப்பவரைத் தெய்வமாகக் கருதாது வேறு எங்ஙனம் கருதுவது?
-சுவாமி சித்பவானந்தர்.

ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் குருவினுடைய பார்வை, குருவினுடைய நினைவு குருவினுடைய சொல் ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையாக இருக்கிறது.
இதை தான்” குரு தானாக வருவார்” என்று அருள் தந்தை கூறுகிறார்--

//குரு என்றால் யார்? குரு என்றால் தன்னை அறிந்தவர். அவருடைய உதவி இவனுக்குக் கிடைப்பதற்கு இங்கே அவன் ஒரு நிமிடமாகிலும் சிந்தித்திருக்க வேண்டும்;தேடி இருக்க வேண்டும். நான் பிறந்து வந்துள்ளேனே,என்னைப் பற்றி எதுவுமே தெரியவில்லையே,தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், என்று இவனாக நினைத்திருந்தாலும்,சரி, அல்லது இவனுடைய பெற்றோர்கள் நினைத்து இருந்தாலும் சரி,அந்த எண்ணம் நிறைவேறாமல் தொடர்ந்து வந்து இருந்தாலும் சரி அது கட்டாயம் அதற்குரிய ஒரு குருவைத் தேடிக்கொடுத்து விடும். வெளியிலே இருந்து வந்த ஒரு உருவத்தை குரு என்று சொல்வதை விட,ஒரு மனிதனுடைய கர்மா,அவனுடைய action, அவனுடைய சிந்தனை,அவனுடைய தெளிவு,அவனுடைய அறிவு வேகம் அவனுக்கு உயர்வு நாட்டத்தை கொடுத்து விடுகிறது;அதுவே குருவையும் கொண்டு வந்து கொடுத்து விடும் காலத்தாலே. அந்த குருவினுடைய பார்வை,சொல் இவைகள் எல்லாம் சாதகனுடைய உள்ளுணர்வைத் தூண்டி விடுகிறது.//

அறிவே தான் தெய்வமென்றார் தாயுமானார்
அகத்ததுதான் மெய்ப்பொருள் என்றெடுத்துக்காட்டி
அறிவதனை அறிவித்தார் திருவள்ளுவர்
அவ்வறிவை அறிவதற்கு முறைகள் சொன்னார்
அறிஞ்ர் திருமூலர் அவ்வறிவில் ஆழ்ந்து
ஆனந்தக் கவியாத்தார் இராமலிங்கர்
அறிவில் அறிவாய் நிலைத்து அறம்வகுத்தோர்
அதை வாழ்ந்து காட்டினோர்நினைவு கூர்வாம்.
-அருள்தந்தை.


புருவத்திடை உந்தன் பூவிரால் தொட்டு
எந்தன் உயிருணர்த்தி
புன்செயல்கள் பதிவழிந்து,பூர்வநிலை அறிவறிய
துரியம் தந்து
கருவறிந்து அகத்தவத்தால் களங்கங்கள் போகப்
பெருங்களத் தமர்த்தி
கருத்துடனே விளைவறிந்து ஐந்து புலனையாளுங்
கலை போதித்து
உருவத்தில் உயிரை,உயிர்க்குள் உள்ளமெய்ப்
பொருளை அறிவாய்க்காட்டி
ஒழுக்கத்தால் உலகினையே நட்புக் கொள்ளும்
அன்புநெறி விளங்கவைத்து
திருத்தமொடு காயகற்பம்,சீர்கர்மயோகம்,
உடற்பயிற்சி தந்து
சிந்தனையை,உடல்நலத்தைச் சீரமைத்து உய்வித்த
குருவே வாழ்க.


எவரொருவர் குருவை மதிக்கிறார்களோ அவர்கள் தரத்தில் உயர்ந்து பிறவிப் பயனை அடைவார்கள்.

திங்கள், 30 ஆகஸ்ட், 2010

நீ பாதி நான் பாதி

மனைவி என்பவள் சரி சமம் ஆனவள் என்பதைக் காட்டவே அர்த்த நாரீஸ்வர் தோற்றத்தை இறைவன் காட்டினார் என்று சொல்வார்கள் நம் முன்னோர்கள்.

ஒரு மனிதன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் பெற்ற தாய்,உடன்பிறந்த சகோதரி, கட்டிய மனைவி,பெற்றெடுத்த மகள் என்று பெண்ணைச் சார்ந்தே வாழ்கிறான்.ஒருவனுக்கு உயிரையும்,உடலையும் தந்து உலவ விடுபவள் தாய்.அந்தத் தாய் தன்னை மாதிரி தன் மகனைப் பாதுகாத்துப் பேண இன்னொரு தாய் போன்ற பெண்ணைத் தன் மகளுடன் இணைக்கிறாள். ’மனைவி அமைவது எல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்’ என்பது போல் வரும் பெண் வாழ்க்கையைச் சொர்க்கமாகவும் மாற்றலாம்,நரகமாகவும் மாற்றலாம்.

அதனால் தான் தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர் வாழ்க்கைத் துணை நலம் என்றார். நல்ல பெண் வாழ்க்கைத் துணையாக அமைந்தால் நலம். அல்லாவிட்டால் பிணி.

ஒரு ஆணின் வாழ்க்கையில் பெண் வாழ்க்கைத் துணையாக வந்த பிறகே வாழ்க்கைப் பயணம் அர்த்தமாகிறது.

குடும்ப வாழ்க்கையிலே,இன்ப,துன்பங்களில் பங்கு கொண்டு வாழ்வை நல்லபடியாக நடத்த கணவன் மனைவி உறவு சீராக இருக்க வேண்டும்.இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் விட்டுக் கொடுத்து வாழ வேண்டும்.கருத்து வேறுபாடு பிணக்கு இருந்தால் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேசி அவர்களே தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.இருவரும் நல்ல நட்போடும் மாறாத அன்போடும் இருந்தால் வாழ்க்கை நலமாக இருக்கும்.

தரமில்லாத மனிதனை சரிபடுத்தி,நிலையில்லாத மனிதனை நெறிப்படுத்தி கணவனை நல்லவனாக,வல்லவனாக ,எல்லாம் உள்ளவனாக மாற்ற நல்ல மனைவியால் தான் முடியும்.

இயற்கை தனக்களித்த பொறுமை,தியாகம்,இரக்கம்,தாய்மை போன்ற குணங்களால் கணவனுக்கு எல்லாமே தானாகி அவனுக்குச் சிறப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் நல்ல மனைவியால் தான் அளிக்க முடியும்.இல்லறமாகிய நல்லறத்தைச் சிறப்பிக்க முடியும்.


இப்படி எல்லாமாகிய மனைவியைக் கணவன் போற்ற வேண்டும். அதற்கு ஒரு நாள் தான்
‘ மனைவி வேட்பு நாள்’என்கிறார் அருள் தந்தை வேதாத்திரி.

சுமார் 20 ஆண்டு காலமாக வளர்த்து ஆளாக்கிய பிறந்தகத்தை சுற்றத்தாரை,பிறந்த ஊரைப் பிரிந்து, தன்னை நம்பி இல்லறம் ஆற்ற வந்த மனைவியை என்றென்றும் போற்ற வேண்டும். அவர்களின் பெருமையை உணர வேண்டுமென்று அருட்தந்தை அவர்கள் தன் மனைவி அன்னை லோகாம்மாள் அவர்களின் பிறந்த நாளான ஆகஸ்ட் 30ம் தேதியை மனைவி வேட்பு விழாவாக-Wife's Appreciation Day- அறிவித்தார்கள்.

//உலகில் இதுவரை ’தந்தைநாள்’ ,தாயார் நாள், தனித்தனியே கொண்டாடுகிறார்கள்.
சுமங்கலி பூஜை என்ற அளவிலே கணவன் வேட்பு நாளும் கொண்டாடுகிறார்கள்.
மனைவி வேட்பு நாள் எந்த ஊரிலேயும் இல்லை. இது ஒரு நன்றி கெட்டதனம் இல்லையா?
இது என் மனதை உறுத்தி கொண்டே இருந்தது.ஆனாலும் ஒருவர் தலையிட்டு செய்தால் மட்டும் போதாது. இது நாடு முழுவதும் ஆண் மக்கள் அனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் பெண்மையின் பெருமையை உணர வேண்டும் என்ற மனதோடு ஆராய்ச்சி செய்த போது இந்த ஆண்டு என் மனைவியினுடைய (அருள் அன்னை லோகாம்பாள்) பிறந்த நாள் 30.8.ல் வந்தது. அன்பர்களிடம் சொன்னேன். என் மனைவியின் பிறந்த நாளையே வைத்து தொடங்கி மனைவி நல வேட்பு நாள் கொண்டாடலாம். இதையே வைத்துக் கொண்டு,இது முதல் கொண்டு ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆகஸ்ட் 30ஆவது நாளை மனைவி வேட்பு நாளாகக் கொண்டாடுவது நம் சங்கத்தின் வழக்கமாக வரட்டும். பிறகு உலக நாடுகளில் பரவட்டும் என்றேன். ஆண்களும், பெண்களும் அதை ஏற்றுக் கொண்டு பல இடங்களில் கொண்டாடுகிறார்கள்.நீங்களும் உங்கள் வாழ்க்கைத துணையை நன்றியோடு வாழ்த்தி இக் கவியைச் சொல்லி மகிழுங்கள்:-

பெற்றோரைப் பிறந்தகத்தைப் பிறந்த ஊரை விட்டுப்
பிரிந்து வந்து, பெருநோக்கில் கடமையறம் ஆற்றப்
பற்றற்ற துறவியெனக் குடும்பத் தொண்டேற்றுப்
பண்பாட்டின் அடிப்படையில் எனைப் பதியாய்க் கொண்டு என்
நற்றவத்தால் என் வாழ்க்கைத் துணையாகிப் பெண்மை
நல நோக்கில் அன்போடு கருணை இவை கொண்டு
மற்றவர்க்கும் தொண்டாற்றும் மாண்புமிக்க எந்தன்
மனைவியை நான் மதிக்கின்றேன் வாழ்த்தி மகிழ்கின்றேன்.

-அருள் தந்தை.//

இந்த மனைவி வேட்பு நாளில் இக் கவிதையைக் கணவன் கூறி,மலர் போன்ற மென்மையான மனத்தையுடைய மனைவிக்கு மலரினை அளிக்கிறான்.தியாக உள்ளம் படைத்த மனைவி உள்ளப் பூரிப்போடு உவகையோடும் உள்ளக் கனியாகத திகழ்கின்ற கணவனுக்கு ‘கனியைக்’ கொடுக்கிறாள்.இப்படி இந்த ஒரு நாள் மட்டும் அல்லாமல் என்றென்றும் மனைவியை மதித்து போறற வேண்டும் என்பது தான் அருட் தந்தை அவர்களின் மனைவி நல வேட்பு விழாவின் நோக்கமாகும்.


இன்ப துன்பத்தில் சரிபாதியை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனைவியைப் போற்றிப் பாதுகாத்து வந்தால் வீடு நலம் பெறும்.

பெண்களுடைய முன்னேற்றம் தான் குழந்தைகள் முன்னேற்றம்.பெண்களுடைய முன்னேற்றம் தான் குடும்ப முன்னேற்றம்.பெண்களுடைய முன்னேற்றம் தான் நாட்டு முன்னேற்றம்.

எந்த வீட்டில்,நாட்டில் பெண் மதிக்கப் படுகிறாளோ அந்த நாடும்,வீடும் முன்னேறும் எங்கெல்லாம் பெண் இழிவு படுத்தப் படுகிறாளோ அங்கு முன்னேற்றம் தடை படும்.

உயிரில் கலந்து,உணர்வில் உறைந்து,நினைவில் நிறைந்து,இதயம்புகுந்த உறவே மனைவி.

அமைதியான சுற்றுச் சூழலில் அமைந்த இல்லம்,இறையருளால் அமைந்த பெற்றோர்கள்,வாழ்நாள் முழுவதும் ஈருடல் ஓர் உயிராக இணைந்த நல்வாழ்க்கைத் துணை,
அறிவிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்த மக்கள் செல்வம்,இனிய நட்புடன் கூடிய உறுதியான,உண்மையான் குடும்ப உறுப்பினர்கள், நிறைவான வாழ்க்கை வசதிகள்,சுற்றத்தோடு கூடிய இனிய உறவினர்கள்,சமுதாயத்தில் நன்மதிப்பு இவற்றுடன்
இல்லறத்தில் கூடி மகிழ்ந்து,இறைநிலையோடு இணைந்து வாழும் குடும்பமே இனிய குடும்பமாகும்.

//எல்லையற்ற ஆற்றலுள்ள இறைவன் திருவுள்ள மென்ன
எவ்வுயிரும் தோன்றுவதற்கு ஏற்றதொரு திருவழியாய்
வல்லமையாய்ப் பெண்ணினத்தை வடிவமைத்தான் -அற்புதமே
வாழ்ந்து வரும் மக்களில் இவ்வளமறிந்தோர் எத்தனை பேர்?//

என்பது அருட்தந்தையின் கேள்வி.

கணவன் மனைவி சிறப்பை உணர்ந்து ஒருவருக்கு ஒருவர் மதித்து வாழ வேண்டும்.

வீட்டின் விரிவே வியனுலகம் ஆதலின்
வீட்டறத்தில் வெற்றி காண்-என்பர்.

கணவன் மனைவி உறவை உயிராக மதித்து அன்பை வளர்த்து அறவழியே வாழ்வோம்.

புதன், 25 ஆகஸ்ட், 2010

தட்டிக் கொடுக்கும் தேவதை











மாதம் இருமுறை வரும் பெண்கள் பத்திரிக்கை "தேவதையில்" என் வலைபக்கம் வந்துள்ளது.அந்த மகிழ்ச்சியை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.(ஆகஸ்ட் 16-31)

என் பதிவுகளை படித்து அதை அழகாக தொகுத்து வழங்கிய நவநீதன் அவர்களுக்கு நன்றி.

//வலைப் பதிவு எனப்படும் திறந்தவெளியில் தங்கள் எண்ணங்களை கொட்டி வைக்கும் பெண்களை தட்டிக் கொடுக்கும் பகுதி இது//

வலையில் எழுதும் என் போன்றவர்களுக்கு இது உற்சாகத்தை தரும்.மேலும் எழுத தூண்டு கோலாய் அமையும்.

ஒரு காலத்தில் குறிப்பிட்ட இரண்டு மாத ,வார இதழகள் வாங்கி படிப்போம்,அதன் பிறகு எல்லா மாத, வார இதழ்களை படிக்கும் ஆவலில் வீட்டுக்கு தினம் படித்து விட்டு திருப்பி கொடுப்பவர்களிடம் வாங்கி படித்தோம். இப்போது டீ.வி வந்த பின் பத்திரிக்கை படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகிறது. இருந்தாலும் புதிதாக பத்திரிக்கை வந்து கொண்டு தான் இருக்கு.அதில் ’வளம் பெற வரம் தரும் தேவதை’ என்று இந்த பத்திரிக்கை வந்துள்ளது.அதில் ’வலையோடு விளையாடு’ எனற பகுதியில் தான் நமக்காக் இரண்டு பக்கங்களை அளித்து நம்மை மகிழ்ச்சி படுத்துகிறார்கள்.

பலதரப்பட்ட விருப்புகளை கொண்டவர்களின் எண்ணத்தை பூர்த்தி செய்கிறது தேவதை.

குழந்தைகள்,இளம் வயதினர்,நடுவயதினர்,வயதானவர்கள் என்று எல்லோர்க்கும் நிறைவு அளிக்கிறது.

தேவதைக்கு ஆண்டு ஒன்றாம். அதை வாழ்த்துவோம்,மேலும் வளர.
நான் இந்த பதிவுலத்திற்கு வந்தும் 1 ஆண்டு ஆகிறது. உங்கள் எல்லோர் ஆதரவும்
எப்போதும் வேண்டும். என்னை உற்சாகப் படுத்தி எழுத தூண்டும் வலை உலக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி.

தேவதை இதழில் நான் வந்து இருப்பதை எனக்கு முதலில் சொன்ன வல்லி அக்காவிற்கு நன்றி.

தேவதையில் வந்த என் பக்கத்தை தெளிவாக்கி என் வலைபக்கத்தில் போடதந்த ராமலக்ஷ்மிக்கு நன்றி.

வெள்ளி, 30 ஜூலை, 2010

எண்ணம் முழுதும் கண்ணன்

நியூஜெர்சியிலிருந்து வந்து ஒரு மாதம் ஓடிவிட்டது.அங்கு இருந்த 75 நாட்களும் சிட்டாய் பறந்தன.சின்ன கண்ணனுடன் விளையாட்டு,இடங்களை சுற்றிப் பார்த்தல் என்று நாட்கள் இறக்கைக்கட்டிப் பறந்தன்.

சின்னகண்ணனை பிரிந்து வந்து இருந்தால் மிகவும் வருத்தப் பட்டு இருப்போம். அவன் எங்களுடன் வந்ததால் மகிழ்ச்சி இரண்டு பங்கு ஆனது.

இங்கு கோவையில் சின்னகண்ணனின் பிறந்தநாள்,பழனியில் முடி இறக்குதல்,காது குத்து எல்லாம் நல்லபடியாக இறைவன் அருளால் நன்றாக நடந்தது.

உறவினர் வருகை, நண்பர்கள் வருகை,அக்கம் பக்கத்தில் பேரனை பார்க்க வருதல் ,கோவில் பிரத்தனைகள் என்று நாட்கள் நிமிஷமாய் கரைந்து விட்டது. மகனின் விடுமுறை முடிந்து விட்டது.மகனை பிரியமுடியாமல் பிரிந்து ஊருக்கு சென்றான்.

மருமகளும்,பேரனும் எங்களுடன் சிறிது நாட்கள் இருந்து, இப்போது அம்மாபாட்டியிடம் தன் குறும்புகளை காட்ட போயிருக்கிறான்.அவனுடைய சிரிப்பு, பேச்சு,குறும்புகள் மனதை ஆக்கிரமித்து உள்ளது.

விளையாட்டு சாமான்களை தூக்கி பின் பக்கம் வீசும் விளையாட்டு பிடிக்கும் அவனுக்கு.
கீகொடுத்து பொம்மைகளை விட்டால் வேகமாய் வந்து அதை எடுத்து பின் பக்கமாய் தூக்கி போடுவார்.அதனால் நன்மையும் ஏற்பட்டது பின்பக்கம் தூக்கி போடும் பழக்கம் இருந்ததால்
கண்ணாடி கிண்ணத்தை பின் பக்கம் தூக்கி போட்டதால் கையில் குத்தவில்லை.முன் பக்கம் வைத்து தட்டி இருந்தால் கையில் குத்தி இருக்கும்.

துணி மடித்து வைத்து இருந்தால் அதை இழுத்து போட்டு விட்டு சிரிப்பான்.புத்தகங்கள் அடிக்கி வைத்து இருந்தால் கலைத்து விடுவான்.கலைவாணர் மாதிரி விதவிதமாய் சிரிப்பான்.
முடி இறக்கும் போது யாராவது என்னை காப்பற்றுங்களேன் என்பது போல் எல்லோரையும் பார்த்து அழுததும்,காது குத்தும் போதும் எப்படி அழுவோனோ என்று நினைத்தேன்.ஆனால் காது குத்துபவர் நல்ல திறமைசாலி.காது குத்தும் போது அழசந்தர்ப்பம் கொடுக்காமல் நிமிஷமாய் நேர்த்தியாய் காது குத்தி விட்டார்.

மொட்டை அடித்தபின் எங்கேயும் இடித்துக் கொள்ளாமல் பார்த்து கொள்வதே பெரியவிஷயமாய்
இருந்தது.முடி எங்கே போச்சு என்றால் தலையை தொட்டுப் பார்த்து சிரித்துக் கொள்வான்.
ஒட்டலில் சாப்பிடப் போனபோது பரிமாறுபவர் முடி எங்ககண்ணு சாமிக்கு கொடுத்தீர்களா என்று கேட்டபோது எதோ புரிந்த மாதிரி சிரிப்பு. அவர் குழந்தைக்கு வேற்று முகமே இல்லை
என்று திருஷ்டி முறித்தார்.

அத்தையின் நிச்சியத்தார்த்த விழாவில் இவர்தான்(குட்டி கண்ணன் தான்) திருமண பட்டோலை வாசித்தார். என் மகளின் மாமனார் நல்ல குரல்வளம் உள்ளவர் அவரை மூகூர்த்த பட்டோலை வாசிக்க சொன்னர்கள் அவர்களுடன் இவனும் சேர்ந்து வாசித்தான் அமைதியாய் இருக்கும் போது இவன் பேசியதால் அரங்கம் முழுதும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம்.
நீயும் உன் அத்தை திருமண பட்டோலை வாசிக்கிறாயா என்று எல்லோரும் அவனிடம் கேட்டு ஒரே சிரிப்பு.எல்லா திருமண உறுதி செய்யும் வீட்டிலும் என் கணவர்தான் வாசிப்பார். விடுமுறை இல்லாத காரணத்தால் அவர்கள் வரவில்லை, அதை பேரன் வாசித்து நிறைவு செய்து விட்டான்.
தாத்தாவிடம் உங்களுக்கு பதிலாய் உங்கள் பேரன் வாசித்தான் என்று சொன்னவுடன் அவர்களுக்கும் எல்லை இல்லா மகிழ்ச்சி.

இடமாற்றங்களாலும்,நடப்பதற்கு ஏற்றவாறு உடல் மெலிய ஏற்படும் வயிற்றுப் போக்குக்கு கோவையில் எங்கள் குடும்ப வைத்தியரிடம் போனபோது அவர் தொட்டவுடன் ஊசிதான் போடபோகிறார் என்று ஒரே அழுகை.ஊரில் தடுப்பு ஊசிக்கு மட்டும் தான் டாகடரிட்ம் போய் ஒரே சமயத்தில் இரண்டு ஊசிகள் போட்டு வருவதால் அவர் தொட்டவுடனேயே அழுகை.அங்கு காத்திருந்தபோது அங்கு மாட்டியிருந்த ’மருத்துவ பிரத்தனை’
என்ற சாட் பார்த்தேன். அது நன்றாக இருந்த்தது அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

மருத்துவபிரார்த்தனை
-------------------
//ஆண்டவனே என்னுடைய நோயாளிக்ளிடம் உனது நோய் தீர்க்கும் சக்தியை செலுத்துவாய்.
எல்லாம் வல்ல இறைவனே பொறுக்கமுடியாத வலியினால் வருவோரைச் சந்திப்பதே எனது வாழ்க்கை பணியாக உள்ளது.சொல்ல போனால் சோகமான சூழலே இந்த சோதனையைய்
எதிர் கொள்ள செய்திருக்கிறது.

ஆனால் இந்த சோகத்திலும் ஒரு சுகம் என்ன வென்றால் அவர்களது துயரத்தை துடைப்பதற்கு எனக்கு அருமையானதொரு வாய்ப்பை நீ அளித்திருப்பதுதான்.

இந்த பெரும் பொறுப்பை எனது தோள்கள் மீது சுமத்தியிருக்கும் நீ அதை நிறைவேற்றுவதற்கான துணிவை தந்துருக்கிறாய்.

அந்த பணியை செவ்வனே செய்து முடிக்கும் சக்தியை இறைவா நீ எனக்கு அருள்வாய்.
ஆனால் எப்போதும் உன்னிடத்தில் நான் அசையாத நம்பிக்கை கொண்டிருக்க வேண்டும்.
உண்மையிலேயே நீதான் நோய் தீர்க்கும் மருத்துவர் என்பதையும் நலவாழ்வுக்கு ஆதாரம் என்பதையும் உன்னுடைய அபார கருணை பாயும் வழியாகத் தான் நான் இருக்கிறேன் என்பதையும் நான் மறவாமல் இருக்க வேண்டும்.//

அந்த டாக்டரிடம் என் மாமனாருக்கு நல்ல நம்பிக்கை. மாமனாரின் நூற்றாண்டு விழாவில் அவருக்கு பொன்னாடை போற்றி கவுரவப் படுத்தினார்கள்.அவரைப் பற்றி அன்று வெளியிட்ட விழாமலரில் குறிப்பிட்டார்கள் .


இப்படி எண்ணம் எல்லாம் செல்லகுட்டியின் நினைவுதான். இங்கேயே இருக்க ஆசை தான்
அந்த பாட்டி வீட்டிலும் போய் இருக்க வேண்டாமா? அவர்களும் அவர்கள் பிள்ளை குறும்புகளை ரசிக்க வேண்டாமா? அங்கும் ஒரு பெரிய தாத்தா இருக்கிறார்கள். அவனின் வருகையால் தன் உடல் துன்பத்தை மறந்து சிரித்து வருகிறார்கள். கோவை பெரிய தாத்தாவின் கைத்தடியை பிடித்து எழுந்து நின்று அவர்களைப் பார்த்து சிரிப்பான் இரண்டு குழந்தைகள் சிரிப்பது போல இருக்கும்.அவர்களிடமும் ஒளிந்து விளையாடினான்.

அந்த பாட்டி வீட்டில் போய் சமையல் அறையில் அரிசி டப்பாவை திறந்து அதை அள்ளி கீழே போட்டு விளையாடுகிறானாம். தண்ணீர் டிரம்மை திறந்து விடுகிறானாம். வாசல் திறந்து இருந்தால் வெளியே போய் விடுகிறானாம்.வாகக்ரில் வேகமாய் நடக்கிறானாம். தன் குறும்புகளால் எல்லோரையும் குதுகலப் படுத்திக் கொண்டு இருக்கிறான்.அவன் பிறந்த நாள் சமயம் எல்லோரிடமும் சொல்லி ஆசிபெற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.(ஜீலை5ம் தேதி பிறந்தநாள்) இப்போது எல்லோரும் அவனை வாழ்த்துங்களேன். செல்ல கண்ணனின் பெயர் கவின் திருநாவுக்கரசு.

அன்பு உள்ளங்களே வாழ்த்துங்கள். நோய் நொடி இல்லாமல் பேரன் நூறாண்டு வாழட்டும்.
வாழ்க வளமுடன்.

இன்னும் இரண்டு வாரத்தில் நியூஜெர்சி சென்று விடுவான். மீண்டும் அவன் வரும் வரை நினைவுகளை பொக்கிஷமாய் சேகரித்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஞாயிறு, 9 மே, 2010

அன்பின் வழி

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும்தாழ்


அன்பு - அந்த சொல்லில்தான் எத்தனை தெம்பு. ‘கொடுத்துப் பார் பார் உந்தன் அன்பை,
நினைத்துப் பார் பார் அது தரும் தெம்பை’ அந்த பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

அன்புதான் உலக மகா சக்தி! அன்பு என்பது புனிதமானது!. அன்பு என்பது தெய்வமானது!
மதத்தின் மீது வைத்த அன்பு பக்தியானது என்ற பழைய பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானது யாருக்காவது முழுப் பாடலும் தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்.

அன்பின் வழி,அன்பு மேலீட்டால் செய்யப்படும் வேலை, நிச்சயமாக நல்ல வலிமையான ஒனறுதான்.(நன்றி -’அன்னையின் அருள்மலர்கள்’)

உலகத்தில் உள்ள அனைத்துயிர்களுக்கும் தாயாக விளங்கும் இறைநிலைக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

”உலக வாழ்வில் உயிரினங்களின் உற்பத்திக்கு ஏற்ற வகையில் பெண்ணினத்தை வடிவமைத்து எல்லா உயிர்வகைக்கும் அன்பு காட்டி, கருணையை வழங்கிக் காக்கும் அந்த பேராதார இறைநிலைக்கு நன்றி கூறி மன நிறைவு பெறுவோம்.

ஒவ்வொரு நாளையும் இறைநிலையின் அன்பின் ஊற்றுப் பெருக்க நன்னாளாகவே கொண்டாடுவோம்.”வேதாத்திரி மகரிஷி

ஒவ்வொரு வீட்டிலும் தாய்தான் தெய்வம்.

தாயிடம் அன்பான வார்த்தை பேசிப் பாருங்கள் ,அவள் எவ்வளவு தெம்பாய் இருப்பாள்!
அன்பான வார்த்தைகள் கனிவான பார்வைதான் ஊட்டச்சத்து மாத்திரைகள்.

அன்பின் வழியது உயிர்நிலை.

திங்கள், 3 மே, 2010

சிறுசிறு அரும்புக்கு குறும்புகள் வளருது ,ஓ மைனா மைனா !

ஊரில் இருக்கும் போது சின்ன கண்ணனை நினைக்காத நாள் இல்லை. எப்போது அவனைப் பார்ப்போம்,அவனை அள்ளி அணைப்போம் என்று மனமும்,உடலும் துடித்துக் கொண்டு இருந்தது. ஊரில் இருக்கும் போது தினம்’ வீடியோ சாட்டில்” அவனைப் பார்த்து பேசிக் கொண்டு இருந்ததால் குழந்தை தாத்தா,ஆச்சியை தெரிந்து கொண்டு தாவி வந்து அணைத்துக் கொண்டு இருவரையும் மகிழ்ச்சிக் கடலில் ஆழ்த்தினான்.

பத்து நாட்கள் கைப்பிடிக்குள் அடங்கி இருந்தான்,பின் கையிலிருந்து நழுவி கீழே தவழுவதில்
ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்து விட்டான்.கொஞ்சம் முன்னால் வந்து இருந்தால் கைப்பிடிக்குள் இருந்து இருப்பான். வீடு முழுவதும் தவழுவதும் ,பின் நம்மை வந்து பார்த்து சிரிப்பதும் என்று விளையாடுவான்.நாளுக்கு நாள் சிறு அரும்புக்குக் குறும்புகள் வளர்கின்றன.

கண்ணனின் கண்ணாம்பூச்சி:

வேக வேகமாய் தவழ்ந்து மேஜைக்கு அடியில், சமையல் அறையில் ஒளிந்து கொண்டு எட்டிப் பார்த்து சிரிப்பான். நான் அவனைப்பார்த்து செல்ல கண்ணன், செல்ல குட்டி எங்கிருக்கான்,காணோமே என்று கேட்டால் இந்தாயிருக்கேன் என்று சொல்வது போல் எட்டிப் பார்த்து சிரித்து விளையாடுகிறான்.இந்த விளையாட்டை திரும்ப திரும்ப எல்லோரிடமும் விளையாடச் சொல்லி கேட்பான்.

படுக்கையில் படுத்தால் ரஜாயில் முகத்தை புதைத்துக் கொண்டும் பின் வெளியில் முகத்தை எடுத்தும் வேடிக்கை காட்டுகிறான் நமக்கு.வீட்டில் சமையல் அறையை தவிர எல்லா இடங்களிலும் தரை விரிப்பு உள்ளதால் அவனுக்கு சாவி கொடுத்து விளையாடும் பொம்மைகள் விளையாட முடியாது. ரிமோட் கார்களும் சாவி கொடுக்கும் பொம்மைகளும் இருந்தாலும் அவன் விளையாடுவது பில்டிங் செட்டில் உள்ள இரண்டு பிளாக்குகளை வைத்துக் கொண்டு தான். சமையல்அறையில் போய் அவற்றைத் தட்டி விளயாடுவான்

எதில் எதில்லெல்லாம் சத்தம் வருகிறதோ அதிலெல்லாம் தட்டுவான். எனக்கு சிற்பக் கலைஞர் கல்லை தட்டிப் பார்த்து சிற்பம் செய்ய சரிப்படுமா என்று பார்ப்பது போல் தோன்றும். என் மகன்,’ உன் பேரன் நல்ல கல் உடைக்கிறான் பார்’ என்பான்.

ஒவ்வொரு பருவத்திலிலும் விளையாடும் விளையாட்டை எல்லாம் நான் அவனிடம் செய்து மகிழ்ந்தேன்.’ கீரி கீரி நண்டு பிடி, கீரிப் பிள்ளை நண்டு பிடி’,’தாப்பூ தாமரைப் பூ.’’கீரை கடை, பருப்புகடை’,’ சாய்ந்தாடு அம்மா சாய்ந்தாடு’,’ஆ குத்து அம்மா குத்து ,பூங்குத்து பிள்ளயார் குத்து, பிடிகுத்து என்று சொல்லும் போது அவன் பிஞ்சு கையை நம் கைகளில் அடக்கி கொண்டால் சிரி,சிரி என்று சிரித்து கையை வெளியே பிடுங்கி எடுத்து மறுபடியும் வைக்க வருகிறான். இப்போது யானை மாதிரி முன்னும் பின்னும் போகிறான், அதனால் ’யானை யானை அம்பாரி யானை பாடுகிறேன்’ சிரிக்கிறான் கால்களில் படுக்க வைத்துக் கொண்டு ஊஞ்சல் ஊஞ்சல் என்று ஆட்டினால் மகிழ்கிறான்.விளையாட்டு சாமான்களை அடுக்கி வைத்து இருக்கும் டப்பாவை கவிழ்க்கும் விளையாட்டு மிகவும் பிடித்தது.

அவனை வைத்துக் கொண்டு தோசை சுடும் போது’ தோசை அம்மா தோசை’ பாடினால் ரசிக்கிறான்.’காக்கா காக்கா மை கொண்டா’ பாட முடியாது இங்கு காக்காவே இல்லை,மைனா தான் நிறைய இருக்கு .ஊர்க் குருவிக்கு இல்லை தட்டுபாடு.கிளி இல்லை, அணில் நிறைய உள்ளது. மலை அணில் (நிறம் பிரவுன் கலர்) 1அடிஉயரம் உள்ளது.சாம்பல் நிற அணில் முக்கால் அடி உள்ளது. வீட்டிலிருந்து அவனை வாசலுக்கு தூக்கி வந்து ’ மைனா மைனா மை கொண்டா, காடை குருவி மலர் கொண்டா அணிலே அணிலே பழம் கொண்டா’ என்று பாடுவேன். வா வா சொல்லி கொடுத்து இருக்கிறேன் குருவி,மைனா,அணிலைப் பார்த்தால் உடனே வா வா என்பான். மரங்கொத்தி பறவை பைன் மரத்தில் உட்கார்ந்து சத்தம் கொடுப்பதை ரசிப்பான். வீட்டின் கதவை திறந்தாலே அலை அடிக்கும் சப்தம் தான். மரங்களில் காற்று நுழைந்து எழுப்பும் சத்தம் நன்றாக இருக்கிறது.(இன்னிசை பாடி வரும் பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது)

சாய்ந்தாடு அம்மா சாய்ந்தாடு பாடினால் சாய்ந்து ஆடுகிறான். கைவீசு அம்மா கை வீசு கடைக்கு போலாம் கை வீசு பாடலுக்கு பொருத்தமாய் இங்கு கடைகள் ஏராளம். மிட்டாய் வாங்கலாம் கை வீசு க்கு ஏற்றாற்போல் நிறைய மிட்டாய்க் கடைகள் உள்ளன.மெதுவாய்த் தின்னலாம்.(மெதுவாய் தின்கும் மிட்டாய்கள் தான் ஏராளம்) சொக்காய் வாங்கலாம் கை வீசுக்கு நிறைய வித விதமாய் துணிக்கடைகள் உள்ளன. கை வீசுவதுடன் ’கை வீச்சும்’ இருந்தால் சொக்காய் சொகுசாய் போடலாம். சொகுசாய் வாழலாம்.

மேலே இரண்டு பல் ,கீழே இரண்டு பல் வந்து இருக்கிறது. அதற்கு உடம்பு படுத்துகிறது. அதனால் அழும் போது எல்லாம் புதிது புதிதாக் விளையாடி பல் முளைக்கும் துன்பத்தினால் அவன் படும் எரிச்சலை மறக்க செய்வோம்.வீட்டின் அமைப்பு கீழ் தளம் ,மேல் தள்ம் என்று இருப்பதால் அவனின் படுக்கை அறை மேலே உள்ளது. அவனை தாத்தா ஆடும் நாற்காலியில் வைத்து கொண்டு ஆட்டி தூங்க வைத்து அவன் படுக்கையில் படுக்க வைத்து விட்டு வந்தால் சிறிது நேரத்தில் விளையாடும் ஆசையில் விழித்து விடுவான்.


விழித்து விட்டால் பார்ப்பதற்கு மானிட்டர் கீழே உள்ளதால் உடனே போய் எடுத்து மறுபடியும் தூங்க வைப்பார்கள் தாத்தா.



தாத்தா ஆச்சியிடம் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தாலும் அம்மாவைப் பார்த்து விட்டால் சிறிது நேரம் அம்மாவிடம் கொஞ்சி அம்மாவை மகிழ்வித்து விட்டு வருவான்.

அப்பாவின் தலைமுடியைப்(கண்ணாடியையும்) பிடித்து இழுத்து விளையாடுவது என்றால் மட்டில்லா மகிழ்ச்சி.

பாட்டில் விருப்பம் அதிகம் செல்ல கண்ணனுக்கு. உண்ணும் போதும் உறங்கும் போதும் காரில் பயணிக்கும் போதும் பாடல்கள் வேண்டும். ஒவ்வொரு சமயமும் ஒவ்வொரு பாடல்கள் வேண்டும்.காரில் பயணிக்கும் போது அவனை தனியாக தானே கார் சீட்டில் வைக்க வேண்டியதாய் உள்ளது. முதலில் அமைதியாய் விளையாடிக் கொண்டு இருந்தவன் இப்போது அதிலிருந்து வெளியில் வர அழுகிறான்,எங்களைத் தூக்கச் சொல்லி.அவன் அப்பா ராக ஆலாபனை செய்து லட்டு,பட்டு என்று அவ்வப்போது கூப்பிட்டால் அப்பாவை கழுத்தை வளைத்துப் பார்த்து சிரித்து மறுபடியும் பாடு என்று சொல்கிறான்.

நான் பழைய சினிமா பாடல்கள் ராகத்தில் தாலாட்டு பாடல்களை நானே புனைந்து பாடினால் ரசித்து சிரித்து நம்மை அங்கீகரித்து உற்சாகப் படுத்துகிறான். அவன் தாத்தா,’ பாட்டு பித்தனாய் இருக்கிறானே இப்படி எல்லோரையும் அங்கீகரித்து உற்சாகப் படுத்தினால் எல்லோரும் பெரிய பாடகர்கள் ஆகிவிடுவார்கள்’ என்று சொல்கிறார்கள். பாராட்டுதானே எல்லோருக்கும் வேண்டியிருக்கிறது.

அவன் விரும்பி கேட்கும் பாடல்கள் அடுத்த பதிவில்.